Krzysiowi

[slavu]

zielony kraj koników polnych
po krawędź świata lawiną traw posypany,
spokojem snów tkany

 

widać, jak po alejkach nieba
skrzypią wywrotki małych marzeń

 

śpij, a ja zapalę latarnie,
by przez noc ożywić drogę,
by zgasić trwogę

Edytowane 20 Września 2025 przez slavu (wyświetl historię edycji)

[wierszyki]

Bardzo ładny wiersz.

:)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba smutny - choć piękny. 

 Czuły, bardzo subtelny w obrazowaniu. nie mówisz wprost, ale prowadzisz nas do niej obrazami snu, latarni, nieba.

Jak elegia, pieśń pożegnania dziecka