Zadanie

[infelia]

Wprawną ręką na tablicy napisane
„W domu” – napiszcie wypracowanie:
„Moje wspomnienia z wakacji”
Olek, wstawaj, północ bije.

 

Śpiochu, niespodziankę wymyśliłam dla babuni.
Czyś ty, Kaśka, zwariowała? duchy wszędzie,
Diabły na drzewach okiem łypią,
Ząb mnie boli, ucho swędzi – daj mi spokój!

 

A ja powiem mamie, że skarbonkę mi zwędziłeś.
Straszna z ciebie wiedźma, z oczu źle ci patrzy.
Gdzie moja skarpeta, dokąd sobie poszła?
Na co ci koszyków tyle, ty wariatko?

 

Przez okno – łups! – skaczemy chyłkiem,
Gnamy w ciemny las z naftową lampą,
Przedzieramy się przez knieje, bagna.
Wilk tu pewnie czyha, sowa oko wydziobie.

 

Nie bądź laluś, księżyc w pełni nas wita.
Tutaj, ośle, rwij dziurawiec, bo to dobra pora.
Mandragory korzeń ja wykopię,
Łap ropuchę, bo ci zwieje!

 

Pajęczyna sama we włosy się nawija,
A tu wilcza jagoda – ciach do koszyczka.
I kapelusz muchomora czerwonego.
Kwiat paproci? gdzie go widzisz?

 

To jakaś bajka, coś ci się przyśniło.
Czas ze studni, co echo z niego nie wraca,
Nabrać wody piekielnej z głębin ziemi.
Drwa rozpalaj, niechaj kocioł się nagrzewa.

 

Eliksirów zgotujemy na niedomagania.
Nie cwaniakuj, mała! a znasz ty zaklęcia?
Bez nich pumeksem podrap się po głowie.
Hokus-pokus, abra-kadabra, czary-mary...

 

Bęc! łuu, buu, uchuchu, szyy...
Stwór z pary się wyłania, świeci gałami.
Dorwie nas, w szczęki chwyci szczerbate,
Połknie i tylko mlaśnie – najedzony.

 

„Na czarcim chcieliście zagrać nosie?
Skradliście tajemnice lasu, wy złodziejaszki!
Chuch, dmuch – niepamięcią was osnuję,
Wy, miastowe oczajdusze, klątwę na was rzucę”

 

Kasiu, powstań, proszę, śmiało.
W twoim zeszycie jest jeden wielki kleks.
Bardzo rozlewna to opowieść o wakacjach.
Łabędź niech w nim pływa, siadaj, pała.

 

Pani od polskiego, choć surową ma minę,
Może też zna zaklęcia i tajemne zwroty.
I wie, że łabędź może być odwrócony,
A pisze się nie atramentem, lecz fantazją dziką!

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - A ja powiem mamie, że skarbonkę mi zwędziłeś.
Straszna z ciebie wiedźma, z oczu źle ci patrzy.
Gdzie moja skarpeta, dokąd sobie poszła?
Na co ci koszyków tyle, ty wariatko? - super - wiersz na tak - 

                                                                                                     Pzdr.

[Berenika97]

@infelia

Mistrzowsko połączyłeś świat szkolnej codzienności z magiczną nocną przygodą. Ten przeskok od nudnego zadania "wypracowanie o wakacjach" do fantastycznej wędrówki przez las pełen czarów i tajemnic jest świetny.

Ale przecież "pisze się nie atramentem, lecz fantazją dziką" - jakie to mądre! To piękne przesłanie o sile wyobraźni.

(W rzeczywistości to nie zadaje się prac domowych) :)))

 

[infelia]

@Berenika97 Takie czasy... nuudy.