Simon Tracy Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Siedzę na blanku wieży ze sztyletem w dłoni. Wdycham odór pychy, śmierci i brudu tego miasta. Ponad mną, wolność unosi się w przestworzach niebieskich. Anioły zapraszają na swe białe obłoki. Czekam na Ciebie. Powietrze zaczyna smakować niczym miód. Będzie mi go brakować. Czekam. Zmierzch okrywa szczelnym całunem moje oblicze. Zbliża się moja godzina. Staję na krawędzi. Obracam rękojeść w palcach. Słyszę za sobą ciche stąpanie. Wiem, że patrzysz na mnie. Niemal czuję Twe usta na karku. Dotykasz swymi białymi skrzydłami mych boków. Angeliso! Me Słodkie Eldorado! Boski Demonie! Dociskasz dłońmi zimną klingę do mego gorącego ciała. Metal przechodzi łatwo przez bezbronne serce. Ach! Jakże wspaniała jest śmierć w Twych ramionach. Widzę przez śmiertelną mgłę jak odlatujesz w niebiosa. Czekasz w powietrzu na mnie. Czuję wyrastające skrzydła, jak kwiat narcyza. Unoszę ciało w powietrze. Piękny, lucyferski aniele. Zabierz mnie do grobowych podziemi. 3
Berenika97 Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Simon TracyTwój wiersz zrobił na mnie duże wrażenie, jest mocny, dekadencki, a zarazem zmysłowy. Podoba mi się, ponieważ lubię gotyk, jego estetykę oraz czasy średnie - ich klimat. Przedstawiłeś romantyczną wizję śmierci, bardzo plastycznie.
Simon Tracy Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Berenika97 Angelisa była moim pierwszym wierszem napisanym w życiu. Miałem wtedy 16 lat... a więc minęło przeszło 18 lat od tego czasu. Ale jak widać już wtedy byłem poetą mroku i dekadentem. Dziękuję za komentarz. 1
Berenika97 Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Simon TracyNastolatek piszący takie wiersze - niesamowite! Ten tekst jest bardzo dojrzały i niepokojący, ale widać w nim ogromny talent i wyobraźnię twórcy.
Simon Tracy Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Berenika97 Angelisa powstała jako poetycka odpowiedź na opowiadanie Jacka Komudy pt. Tak daleko do nieba. A angelisy do dziś dnia bardzo często pojawiają się w moich wierszach i opowiadaniach jako upiorne a zarazem nieziemsko piękne anioły, wiodące dusze mężczyzn na wieczne potępienie. 1
Berenika97 Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Simon TracyDziękuję za odpowiedź, zaintrygowałeś mnie, ponieważ nie znam tego opowiadania. A Angelisa kojarzyła mi się dotąd tylko z żeńskim imieniem. Ale połączenie anioła z demonem - ciekawy pomysł. :)
Stracony Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Simon Tracy Zastanawiam się jak potoczyła się poezja przez te 18 kolejnych lat. Niesamowita wrażliwość. Niepokoi fascynacja śmiercią, ale widać że to była wizja artystyczna.
Simon Tracy Opublikowano 10 Sierpnia 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 10 Sierpnia 2025 @Stracony No cóż Angelisa była moim jedynym tekstem przez ponad dwa lata. Teraz licznik oscyluję wokół 1600 wierszy i kilkunastu opowiadań. Fascynacja śmiercią urosła do rangi wręcz mitycznej a wrażliwość nadal czasami przebija w wersach@Berenika97 Dziękuję 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się