dnia o godzinie

[Natuskaa]

Czy łatwo jest odróżnić zwyczajne spotkanie, od tego na które przygotowujemy się przez pół życia, albo i całe? To, na które zbieramy doświadczenia, jak wiano pod związek z jakim przyjdzie nam się mierzyć. Czy obie umówione strony taplają się w podobnych zajęciach, zanim nie otrzymają stopnia mistrzowskiego i nie wpadną na siebie w sposób całkowicie niewytłumaczalny? Dla tych którzy przeżyli coś takiego odpowiedź jest prosta. Tutaj nie ma pomyłek. Nie było możliwości ucieczki i z tą myślą się pozostaje...

 

Siedzę i zastanawiam się nad tym, co z tego wynikło? Z lat złego, z lat dobrego, z lat potem, z lat przedtem... bo wchodząc w kolejny zakręt, wiem, że potrzebuje kogoś nowego, choć jeszcze nie wiem, kto to będzie. Z kim jeszcze jestem umówiona? Kto jeszcze jest mi coś winien, a komu być może ja coś powinnam wynagrodzić... ?

 

Wielkie koło się okręca, niektórzy śmią twierdzić, że można się naraz rozstać ze wszystkimi możliwościami i ludźmi . Spłacić tego i owego i nie zaciągnąć żadnych nowych zobowiązań. Na raz – czy to możliwe? Że już nikt o nic nie ma prawa się upomnieć? Że można odciąć pępowinę świata nie rozmnażając się? Nie rozmawiając z kimś? Rozmawiając z kimś za często, zbyt nachalnie... Nie przenosząc wiadomości... jak mucha, albo pszczoła z miejsca na miejsce.

 

Kto roztrzaska swoje koło zdarzeń i w spokoju usiądzie po środku własnego "em" czekając na śmierć fizyczną? Nawet w oczekiwaniu można sobie powiązać ręce albo nogi. Zawsze przecież do drzwi może zadzwonić listonosz. Jak odbierzesz polecony - to masz nowe zadanie, a jak nie odbierzesz - to może sam będziesz miał możliwość zostać listonoszem... wszak poczuć deszcz, kły wszelkich psów domowych i ludzkie „przyjęcia” na własnej skórze to jest dobra nauczka, za niedocenienie czyjegoś wysiłku. Może dlatego moja babcia zawsze częstowała listonosza talerzem zupy... zupa to też jakaś forma spłaty.

 

Siedzę nad tekstem, nie moim tekstem... coś mnie przerosło, coś mi wyrosło, coś wyhodowałam nie spodziewając się tego. Płaczę nad tekstem... Czy to dobrze? Podobno łzy szczęścia zawsze są dobre.

[Arachrine]

@Natuskaa Czy łatwo jest odróżnić zwyczajne spotkanie, od tego na które przygotowujemy się przez pół życia, albo i całe?

Można. Bo te, na które się przygotowujemy, nigdy nie wyglądają tak, jakbyśmy chcieli, a te drugie często wprost przeciwnie.
 

Świetny tekst. Szczególnie podobał mi się fragment z listonoszem. 10/10

[Berenika97]

@Natuskaa

Nie wiem, czy można odróżnić spotkania, ale to na które się czeka - najczęściej rozczarowuje. Może lepiej nie żywić wielkich oczekiwań. Rozczarowanie wówczas nie będzie takie gorzkie. A spotkania przypadkowe są różne, ciekawe, radosne i również bardzo niepożądane dla naszego komfortu psychicznego. Tekst bardzo ładny i smutny.

 

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... zdanie drugiego człowieka jest dla mnie zawsze warte poznania. Niemniej jednak mam trochę inne doświadczenia. 

 

Dziękuję... szczególnie za listonosza :))

 

Pozdrawiam

 

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mnie zdziwił fakt, że jest to dla Ciebie smutny tekst. Tym bardziej, że finalnie pojawiają się "łzy szczęścia", bo jakiś efekt pozytywnie zaskoczył.

Myślę, że podchodzenie do tematu "spotkań" w kategoriach oczekiwań, to nie jest dobry sposób... jak to się teraz ładnie pisze "nie polecam" takiego myślenia. Zawsze jest coś za coś. Nie ma nic za darmo. W odróżnieniu do "przypadkowych" spotkań, w tych umówionych stawka jest wyższa. 

 

Dziękuję za to, że mogłam poznać Twój punkt widzenia.

Pozdrawiam :)

 

 

 

 

[Berenika97]

@Natuskaa

Twój tekst jest niezwykle wzruszający i pełen pięknych metafor. Sposób, w jaki opisujesz spotkanie, na które przygotowujemy się całe życie, czy "roztrzaskiwanie koła zdarzeń" jest bardzo sugestywny i zmusza do refleksji. Zadajesz wiele ważnych pytań, które dotyczą każdego z nas. Czasami ma się wrażenie, że nie da się zamknąć żadnego rozdziału, bo zawsze coś wraca, mam wątpliwości, czy to jest dla nas dobre. Często czujemy się przytłoczeni, kiedy mierzymy się z pytaniami o sens, przeznaczenie i nasze miejsce w świecie. Twoje "łzy szczęścia"są pociechą, że nawet w trudnych momentach można odnaleźć coś cennego. To prawda, ale ogólna atmosfera wydała mi się smutna. Pozdrawiam.

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97to prawda, czasmi jest w człowieku taka obawa, czy aby na pewno "zrobiłam/em" wszystko co można było zrobić, żeby to/coś zamknąć. Nie przychodzi żaden weksel, który można podrzeć, albo wrzucić w ogień. Niczego nie ma zagwarantowanego. 

Widzisz to takie dziwne, bo ja "pociechy" jakby nie szukałam, czasami jest coś takiego jak "dar losu". Niespodziewany :)

Może treść wydaje się smutna przez ten poważny nastrój. Czasami... hmm - w moim wnętrzu jest jakaś część, którą nazywam "dziadkiem filozofem" i tu mi się ewidentnie odpaliła. 

 

Dzięki raz jeszcze.

Miłego dnia życzę :)

[Corleone 11]

@Natuskaa

   Siedzisz "(...) nad tekstem (...)". Zastanawiasz się. "(...) Wielkie koło się okręca (...)". Pole Wszechwiedzy Wszechświata przerasta nas wszystkich - a zarazem nie. Piszesz coraz lepiej, w związku z tym to, co piszesz i to, jak piszesz, podoba mi się coraz bardziej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. 

   Pozdrawiam serdecznie. Miłego week-end'u.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Michale, rozpieszczasz mnie, choć dziś przyznaję, potrzebuję rozpieszczenia. Te nocki mnie wykańczają, ale kawa, ciastko i dobre słowo dają siłę na przeżycie... tej ostatniej w tym tygodniu.

Pięknie Ci dziękuję, postaram się utrzymać... wróć... nadal pracować nad poziomem :)

 

Pozdrawiam :))

[Corleone 11]

@Natuskaa

   Napisałem prawdę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Już jest weekend; rozumiem, że w przyszłym tygodniu będziesz miała pierwszą zmianę. 

   Pozdrawiam Cię "górsko" ze Szklarskiej Poręby. 

   

 

   

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, w przyszłym tygodniu też nocki (3) i w następnym też (3)... i tylko czekam na decyzję z góry, bo złożyłam podanie o zmianę działu, na taki który nie rotuje. Mam nadzieję, że tymi staraniami (z jakością) o przeniesienie nie strzeliłam sobie w kolano i mnie ci moi puszczą tam, gdzie wolę być. A jak nie, to znajdę inne rozwiązanie na te okrutne "nocki"

 

Jak miło - góry... wypoczywaj więc :) 

[Corleone 11]

@Natuskaa

   Cóż zatem napisać jak to, iż "To niedobrze". W takim razie życzę Ci zgodnej z wnioskiem decyzji "tamtych Twoich". 

   Ano Góry; tak, miło. I wypoczywam. Dzięki wielce i dobranoc.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.