Zgłoś

Nie patrzyła jej w oczy, mówiła: Nocą pokój zacznie gubić piony, a cisza wygryzie w mroku negatyw jego ramion. Twoje ciało zastygnie w oczekiwaniu na dotyk. Stopa wyśle sygnał w stronę pustki, by odebrać tylko komunikat chłodu. Obudzisz się z krzykiem, który nie ma kogo obudzić. W kartach szukać będziesz pomyłki, błagając los o inny układ. Ale zobaczysz w nich obcą kobietę, która teraz wplata swoje palce w jego włosy. Znienawidzisz tę wizję i siebie za to, że wciąż czujesz tę ranę - jak po utracie połowy świata. Aż w końcu przestaniesz kulić się na krawędzi i pozwolisz swoim biodrom zająć środek łóżka. Bez żalu.   xxx   Miała rację. Stało się dokładnie tak, jak widziała to w kartach i w moim strachu. Budzę się i moje stopy nie błądzą po omacku w poszukiwaniu ciepła, oswoiły lód prześcieradła. Potem wstaję, parzę kawę tylko w jednym kubku. Cisza przestała być pętlą na szyi. Przeżyłam, choć wróżka nie powiedziała jak bardzo to będzie bolało zanim przestanie.                    

@Somalija Otóż nie Ago, kiedyś mnie o coś prosiłaś. Pozdrawiam.

@violetta Violu my wszyscy tutaj doskonale się znamy.   Miłego dnia.

@lena2_Wielokroć pisałem, że algorytm dobierania się w pary jest zbyt skomplikowany i niedeterministyczny.

@lena2_ a więc spójrz miłości oczami w mig wszystko stanie się jasne literki zapadną ci w pamięć hieroglify zaraz czas zatrze   :))