Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Najlepsza z najlepszych - w dzień emocji


Rekomendowane odpowiedzi

  • aff zmienił(a) tytuł na Najlepsza z najlepszych - w dzień emocji
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla mnie najdziwniejsze będzie, że myślałam o niej wczoraj właśnie w związku z wyborem daty 16 czy 17.07 dla własnej sprawy teoretycznie bez związku.

 

W kwietniu ponoć zdiagnozowano u niej nowotwór. A na majówkę występowała i ktoś mi opowiadał jeszcze, że była rewelacyjna.

 

Najlepsza artystka, to za mało powiedzieć i zbyt nieładnie, kabaretowa.

 

 

Przegląd od AI:

+3

W Polsce i na świecie obchodzony jest Światowy Dzień Emocji. W 2025 roku przypada on 17 lipca. 

Światowy Dzień Emocji to data, która ma na celu zwrócenie uwagi na znaczenie emocji w naszym życiu. To okazja do refleksji nad tym, jak je przeżywamy, wyrażamy i jak wpływają one na nasze codzienne funkcjonowanie. 

Warto pamiętać, że emocje nie są ani dobre, ani złe - są naturalną częścią ludzkiego doświadczenia. 

 

 

Dziękuję, że wkleiłaś skrót, jakoś mi nie wyszło

samej.

-Krzesku. Krzyśku  - czy znasz to uczucie?

- Tak, bardzo!

 

Cytat może być mało dokładny. Dziękuję, Pozdrawiam AF.

 

 

 

 

{*}

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Mi się wydaje, że mogłaby być każdą z tych osób, które parodiowała. Po prostu nie mieściła się w żadną z tych ról, bo była we wszystkich.

Pozdrawiam serdecznie :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No tak. To była ich praca przecież.

Jest taka możliwość, by być artystą lub twórcą, to wiążę się z opłatą składki ZUS i należnymi świadczeniami np. emeryturą. 

Warunkiem jest jeszcze przynależenie do odpowiedniej organizacji.

Opinia, czy to ma jakąś wartość jest drugorzędna.

 

Rozumiem, że ten cudzysłów dlatego, że mamy wrażenie, że to była pełnia ich życia. A ludzie po prostu kochali Asię.

 

Dziękuję, pozdrawiam.

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Ja nie aspiruję do Ciebie, tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę, naprawdę.  Wierz mi, obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-) 
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę
    • @Berenika97nie zawsze jest to pleonazm czyli fakt autentyczny, akuratny wydał mi się taki zestaw sceny, chcąc prastarymi dywagacjami o poetach poprowadzić wraz z AI porównawcze teksty. Jakoś nikt nie zwrócił uwagi na dwie wersje, a bardziej na scenę i aktorów. Nie mam żadnego stosunku do tego czy rzeczywiście jest to prawda, zresztą ona zawsze leży po środku. Osobiście ciekawe wnioski dla mnie wynikają z tego faktu. Autentyczne bo widz bierze w nich udział. Dziękuję i pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...