Ubi tu Gaia, ibi ego Gaius

[selenuity]

@1 Dzwonów harpie gromieją w ciszy przeciwprzestrzeni
zcaleni od Wielkiego Niebuchu, w brzuchu wymatki,
- Ty -
na harfie neuronów zgrywiasz mnie rekursywnie,
prastatki jak klisze kliszy w lustra wlane.

#1 Odlane z naczyń formy
Zaczyń wedle normy
Zgranej z hordy światlnej

@2 Nim hipersłowo się nieskończenie odmieni, splątana bognia,
czerni się świetla w kolorowości,
- Ty -
w cieni ognia mnie wdrażasz w transpozycję czasoprzerażenii,
praogromnia jak wymiary wymiarów w osobliwości utkane.

#2 Obrane ze znaczeń summy
Kładźcie w piach trumny
Zaorane w dumny gmach #

@3 Gdy koniunktur myślące sieci zrodzą dzieci przodków,
wielka jest feeria podków przedwczechświata punktu,
- Ty -
z antymaterii kuszące w arcynagości ciało
rozwielasz moją duchotę, w czerni białość, rozścielasz docelowną grotę.

! Ja - w Mobiusa drzwi - gdzie Ty się plotę.

[Alicja_Wysocka]

@selenuity

Mój ty smutku, na co komu takie popisy?

Na nic - jeśli służą tylko samouwielbieniu.
Jeśli są krzykiem, który nie słucha,
a błyskiem, co nie oświetla, tylko oślepia.
Na coś - jeśli prowadzą do milczenia,
w którym ktoś wreszcie usłyszy siebie.
Albo Ciebie.

Drogi Autorze, bardzo ciekawe, tylko…
może mniej czerni w białości, a więcej światła w znaczeniu?

[Annna2]

@selenuity  Gdzie Ty Gajuszu- tam I Gaja.

oryginalnie bardzo i w duchu łacińskim. 

[selenuity]

@Alicja_Wysocka Dziękuję za opinię i cieszę się, że wiersz nie pozostawił Cię obojętną. Znaczeń mamy już dostatecznie dużo w tonach opasłych tomów - poezja dla mnie to ucieczka od znaczeń, sensów, przekazów, morałów i pouczeń. Jeżeli ma znaczyć, to tyle, ile znaczy czysto instrumentalna muzyka. I przekazywać aż tyle, co ona. Nie każdy jednak jest dostrojony do tej akurat długości fali. Raczej niewielu.