Milcz do mnie jeszcze

[Izafreya]

Milcz do mnie jeszcze

Bo twoje milczenie

Ust moich słodkie wywołuje drżenie

I każdym słowem niewypowiedzianym

Leczysz mą duszę i zabliźniasz rany

 

Milcz do mnie jeszcze

W twych oczu spojrzeniu

Widzę co czujesz, pomimo milczenia

Twe oczy błądzą po ciele mym wszędzie

Czuję że się zatracam w tym obłędzie

 

Milcz do mnie jeszcze

Dotyk twoich dłoni

Sprawia że ciało moje całe płonie

I jestem twoja, dzisiaj i na wieki

W błogiej rozkoszy zamykam powieki

 

Milcz do mnie jeszcze

Choć wciąż nic nie mówisz

Wiem że znów kiedyś u mnie się pojawisz

Splecione ciała w uścisku miłosnym

Znów się połączą milczeniem radosnym

[Andrzej P. Zajączkowski]

@Izafreya Kłaniam się i jestem pod wrażeniem. Romantyzm ujęty w formalnej dyscyplinie, to dziś nieczęste. Przepraszam za śmiałość, ale od razu po przeczytaniu włączył mi się tłumaczy instynkt i nie odpuścił, aż nie znalazł potencjalnych ulepszeń. Pierwsza cyfra to strofa, druga to wers - proszę skorzystać, jeśli uzna je Pani za stosowne.   

 

2, 3 Widzę twe uczucia, skryte w milczeniu

3, 2 Czuję twoje dłonie

3, 3 Od ich dotyku moje ciało płonie /lub/ Pod ich dotykiem...

4, 2 Nie trzeba mi twych słów

4, 3 I bez nich wiem, że przyjdziesz do mnie znów

[Izafreya]

@Andrzej P. Zajączkowski bardzo dziękuję za miłe powitanie oraz za sugestie, za czas spędzony nad moim wierszem, i bardzo doceniam te wskazówki, jednakże pisałam wiersz tak aby miał i rym i rytm, i gdybym użyła niektórych Pańskich zamienników, wiersz nie byłby rytmiczny. Nad pozostałymi zastanowię się jeszcze, i jeszcze raz pięknie dziękuję i pozdrawiam.