Zgłoś

@MigrenaUfff... czytam Ciebie Jacku, Ty wiesz, ale tym razem, bez urazy proszę...   ten tekst to potężny ładunek naturalizmu, ale dla mnie ta sceneria i opis są zbyt dosłowne, wręcz duszne. Taki powrót do pierwotnej dzikości na betonie i w pampersie strachu po prostu przekracza moje granice estetyczne. Doceniam warsztat i tę 'wściekłą krew', ale ten brudny, uliczny klimat tunelu mnie osobiście razi i boli przy czytaniu. Pozdrawiam.   

Smacznie bardzo smacznie 

Zmaterializowany trup, ręce w kieszeni, nocą przykrywa moje ciało, ja jego ostatnią nadzieją, westchnieniem ku życiu, trup, trup, trup co zrobił o wezgłowie >>dup<<, światłem rozrzucony, w męczarniach zdechł, zdechł, niby to demon niebezpieczny, lecz ja synem Bożym jestem, zbawienia temu światu nie dam, bowiem co ziasiane  wydało chwast w sercach 8 miliardów - 2 takie są losy takie są smaki sosy, kłosy, mojego życia, bowiem zabiliście syna mojego Jezu. teraz kolej na śniadanie, będzie obiad, drugie danie.

@Sekrett Bardzo ciekawe nawiązanie, jak człowiek może czasami zupełnie nieświadomie do czegoś upodobnić

Witam przyznam nie moj klimat wolę bardziej dosadnie ale sama technika okej. Wiersz uroczo niewinny   po przeczytaniu ciśnie mi się na usta fraszka Sztaudyngera    by równowaga nie była zwichnięta  podnoszac sukienkę spuszczała oczęta. ;)