Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„Zagubieni”

Michał Czachorowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał Czachorowski

Michał Czachorowski

Opublikowano
Opublikowano

„Zagubieni”

Data: 12/03/25

 

Ludzie XXI wieku — kim są?

Kimś innym, niż oczekują od nich inni.

Kreacją, która zaspokaja potrzeby innych.

Perfekcyjni, bo przecież wszyscy teraz

wiemy, jak żyć i egzystować.

Wszechwiedzący — przecież wysłuchaliśmy tysiące podcastów.

I to ich zgubiło, ponieważ przede wszystkim

ludzie XXI wieku są ludźmi zwykłymi.

Słabi, żeby sprostać wymaganiom tego

wieku.

Zapomnieli, że są po prostu ludźmi —

kruchymi, słabymi, odważnymi,

zróżnicowanymi, inspirującymi dla

innych oraz trwałymi od wieków.

Ludzie XXI wieku są przede wszystkim

ludźmi zagubionymi!!!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

5
Dominika Moon

Dominika Moon

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ważny wątek został poruszony. Pogubieni między tym co wczoraj i dziś i tym co nastąpi jutro. Czy będzie to jutro?

 

Narzędzia odgrywają wielką rolę do ułożenia naszej codzienności i naszej świadomości posługiwania się nimi lub tracenia uwagi i bycia rozkojarzonym.

 

Świat wartości schowany pod schodami wraz z rupieciami. Niech się zbiera, dobrze, że jest, może się kiedyś przyda. 

 

Pozdrowienia!

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Wszystko to prawda, ale zupełnie nie brzmi, jak wiersz. Raczej jak szkic do rozprawki na zadany temat, połamany na wersy. Brzmi trochę kategorycznie i posługuje się obiegowymi opiniami, bez ich pogłębienia. Czytelnik specjalnie nie napracuje się, żeby zrozumieć, o co chodzi w tym remiksie. Trzy wykrzykniki na końcu są jak tupnięcie nóżką zbuntowanego dzieciaka. Oprócz pozlepianych uogólnień, z paradą przymiotników osiągającą kulminację w końcówce utworu, nie ma tu ani obrazowania, ani liryki, ani odwołania do funkcji poetyckiej języka - nic z tych rzeczy. Słabo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Boże Ciało 2026

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • Duch7millenium
      Chcę

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • Poet Ka
      jaskółczy niepokój

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • brt
      Piątka i koniec wojen

      Przez brt · Opublikowano

      Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • Poet Ka
      In fuco incrociato

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...