Spacer uliczką Yonge

[Lidia Maria Concertina]

Lubię siedząc w słońcu, słuchać jak się ważą 

w wielkim kotle świata - losy przechodnich wróżbiarzy

I nie muszę wiedzieć, o co naprawdę im chodzi, 

i nie muszę pytać, co mogłoby im dogodzić, 

co mogliby wygrać

w tej krzątaninie ulicy 

gdzie każdy kurczowo się trzyma 

plis anielskiej spódnicy: 

'Ktoś może mnie przejechać, 

napaść - bez broni w ręku, 

zabrać mi procent z wypłaty, 

kastetem drasnąć - niemiękko' ... 

 

Takie są właśnie obawy, 

a ja lubię sobie posiedzieć 

na skraju doczesnej ławy, 

gdzie nikt nie częstuje kołaczem, 

gdzie wino cierpkie się leje, 

i tylko maluczki płacze, 

a madame Losu Ironia 

jedynie gorzko się śmieje  ...

 

[andrew]

@Lidia Maria Concertina @Lidia Maria Concertina

Mimo gorczy

w śmiechu jest

wiele słodyczy

cieszy życie

nawet

w niedobrobycie 

 

Pozdrawiam serdecznie 5* 

Miłego dnia 

[Gość]

Zyskuje z kolejnymi czytaniami. Formalnie mógłby być lepiej napisany, ale ma kilka błyskotliwych fragmentów. Madame Losu Ironia wyśmienicie komponuje się z wróżbiarzami, śmiało może należeć do ich grona.