Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z bólu powstałem, z bólem odejdę
Serca mego nie wypełnia trwoga
Czemu miałbym się nadmiernie smucić
Gdy droga śmierci prowadzi do Boga

 

Gwiazdy wyszyte w hebanowym płótnie
Noce ich krótkie tak jak i rozmiar
One i ja znikniemy w ciemności
Lecz ja na przekór non omnis moriar

 

Mnie jednak smutek często też dopada
To rolnik sadzący goryczy nasienie
Gdy myślę o stracie tych, których kocham
Wnet głowę moją spowija zmartwienie

 

Myślenie o tym już dawno mi odebrało słuch
Więc nieustannie zbieram w sobie ból
Bym mógł go wszystkimi komórkami czuć

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...