Dziciunia→2

[Dekaos Dondi]

– Kochacie mnie? - wrzasnęła Dziciunia

– Kochamy!

– Wczoraj też?

– Ci co przeżyli wczoraj, też!

– Dzisiaj też?

– Ci co żyją, też!

– Jutro też?

– Ci co przeżyją do jutra – też!

 

– Wiecie, że już nie robię w pampersy – tylko obok.

– O Dziciunio! Wiemy i czujemy. Pampersy także wiedzą.

– A ja nawet miałem ten zaszczyt się poślizgnąć, na Dziciuni.

– No… bez przesady! Mogłeś sobie nóżkę złamać.

– O Pani! Co tam nóżka, wobec takiej radości.

– A kto mi porwał gruchawkę? Przyznać się?

– My na pewno nie, o Pani. Jesteśmy tu. To na pewno te głupie dzieciaki…

 

– Chcecie powiedzieć, że potrafię rządzić tylko bandą głupich?

– Nie takich jak my – chcesz Najjaśniejsza powiedzieć?

– Stoicie w blasku mojej mądrości. Nie możecie być głupi. Tak?

– Tak. A nawet mądrzejsi… o cholera... Bez Końca Rozumna. Wybaczysz nam?

– Jak mi powiecie, gdzie moja gruchawka.

– Przebacz mi, O Ty Bez Pampersa. To ja zabrałem.

– Po co? Mów mi wczoraj.

– O Pani. Nie kumam.

 

– Skoro nie kumasz, to  podejdź bliżej mnie. Będziesz mądrzejszy.

– No jestem bliżej… A łaj!!! Dlaczego mnie walnęłaś nocnikiem?

– Bo mi nie potrzebny. Co z tą gruchawką?

– Chciałem ułożyć pieśń pt: Oczarowana tyś Druchawko przez -D

– Co oznacza D?

– Dziciunia. A co by innego, o Pani z Niepotrzebnym Nocnikiem.

 

– To rozumiem. Dajcie mu pluszowego misia. 

Niech to będzie dla niego nagrodą.

– Nie mamy pluszowych misiów. Kupiliśmy za nie – gruchawkę.

– Przestańcie z tą gruchawką. Nie jestem dzieckiem.

– Fakt. Masz, o Pani, półtora roku z hakiem.

– Pragniecie mnie powiesić na haku. Wiem, co sobie myślicie po cichu.

– Głośno nam nie wolno.

– Kto zakazał? Dać mi go tu, to zatłukę sztywnym pluszakiem.

– No tego… Nasza Dziciunia zakazała.

 

– Kto śmiał powiedzieć, że to ja?

– Ależ Pani. To tylko wiatr szumi pieluszkami.

– No przecież ja już nie brudzę!! Czy to jasne?

– Jak nie pobrudzone, to jasne.

– Kto taki dowcipny? Bo go rozgniotę biegunem od kołyski!

– Nie ma kołyski.

– To gdzie ja śpię?

– Tam gdzie się Dziciunia walnie, jak wyciućka, 

procentowe mleczko.

 

– Co ja słyszę! Czy to bunt? Już nie chcecie mojej przyjaźni?

Żyjecie jak pączki w maśle. Pływacie w rzece pełnej miodu…

– Chyba w miodzie, co z Dziciuni uszu wyleci. A pączki nie w maśle...A fuj!!!

– A fuj!!! A fuj!!! A fuj!!!

– Cicho mi tu! Paskudniki jedne…

– Nie jedne. Jest nas więcej.

– Cholera jasna. Bo was lalkami mówiącymi poszczuje. 

A one przeklinają jak diabli…

– Od kogo się nauczyły?

 

– Tak mi się odwdzięczacie.  Za moją dobroć i poświęcenie. 

Z głodu zdechniecie! Tyle wam powiem! 

Zapamiętajcie raz na zawsze – to ja mam racje!!!

– A my mamy racje żywnościowe!!!

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Dekaos Dondi Oh tak! Z lalkami trzeba uważać. Pamiętam film z Jane Fonda-"Barbarella", a tam żywe lale pogryzły ją w nogi. Niegrzeczne lale!  ;-)

[Dekaos Dondi]

@Wiesław J.K.–Dzięki–Widziałem ów film. Taki dziwny trochę–Pozdrawiam:)