Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

          L i m o _ n k a

 

Na drodze trzeba uważać,
niech stopom równo się chadza,
gdzie dziury, teren omijaj,
o limo nietrudno teraz.

 

Gdyby upadek się zdarzył, 
ten z tych niegroźnych - siniaczek,
wstąp do   L i m o n k i   na kawę,
herbatą też Cię uraczą.

 

Klimacik tutaj niebiański,
muzyka w tle - uspokaja.
Do tego pyszny rogalik,
a siniak - już zapomniałeś.  

 

 

 styczeń, 2025

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Limonka czy ma coś z limem

jak widać z w wiersza że ma 

w limonce można zapomnieć

że spotkał cię przykry fakt

 

czy może dostałeś z liścia

lub piąchą przyłożył  ktoś

lub stała się rzecz oczywista

do dziury wpadłeś ot co

 

w limonce dojdziesz do siebie

z kawusią uraczą w mig

herbatki smacznej jak w niebie

skosztujesz niejeden łyk

:)))

 

  • Nata_Kruk zmienił(a) tytuł na Limo_nka
Opublikowano (edytowane)

@iwonaroma ... :) dziękuję Ci.

 

@Wiesław J.K. ... fajnie, że fajna.. choć reklam nie trawię... :) Tam tylko cicho, kawa, lub herbatka.

                              Winko, w domku, do obiadu.. ale nie co dzień, rzecz jasna..:)

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Poprawić chyba wypada
tytulik - nie - kawiarenka -
bo prawda to nad prawdami 
Limo_nka aurą urzeka

 

przy kawie ze sobą siądziesz
siniak kolorów nabiera 
wtedy ołówek wyszepta
zapisz słów kilka - na temat.   . . . .  :)

 

@Jacek_Suchowicz ... Jacku, bardzo Ci dziękuję. Zmieniłam tytuł.

MIROSŁAW.C ... dygam w podzięce.

 

Drodzy Goście.. pozdrawiam.

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fajnie poprowadzona personifikacja gwiazd, bo uważam, że też reprezentują życie. Jednak czy gwiazdy się wzajemnie nie odpychają? Wbrew prawu grawitacyjnemu, czyżby światło, foton miał właściwości antygrawitacyjne?
    • @Migrena dziękuję Ci za komentarz.  Świetna interpretacja.  Pozdrawiam majowo :)  @Starzec  dziękuję  bardzo ;) Pisząc  ten wiersz chciałam przedstawić to jako kolejne etapy. Cieszę się, że się podoba.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Niestety nie pada równo, na znacznej części Polski centralnej spadło w ostatnich 2 miesiącach około 1 mm deszczu, podczas gdy na południu i Pomorzu wielokrotnie więcej. Jest potworna susza, od której rolnik nie może się ubezpieczyć.  Stawy, małe rzeki wyschły. Po prostu dramat. To tyle w temacie. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Spytałam raz gwiazdy , co świecą na niebie Czy wy nie same daleko od siebie? Czy ty mały nad nocnym sklepieniem Nie płaczesz nad swoim, marnym brzemieniem? Gwiazda spojrzała i się zaśmiała Nie martw człowieku bo ja nie sama Ja od sióstr mych daleko, to fakt Lecz razem twożymy cały ten świat Czy to niedźwiedzice z małym widzisz niedźwiedziem Czy to skorpiona co świeci wysoko na niebie My daleko od siebie, lecz połaczone I na wieki razem będziemy skupione  
    • „Schody” Schody do nieba, po słońca drabinie, schody schodzące w palącym zapachu, donikąd schody, na wiszącej linie, schody ryzyka — do życia bez strachu. Nie za majątki, w złotej pysze przedniej, ani rozgrzeszeń w pokutach ościennych — wybierasz je świadomie, lub bezwiednie, sądem będąc sobie najsumienniejszym. Dwie pamięci zostawisz, krocząc schodami: majątki z betonu, z ogólnego pojęcia, i miłość bliskich, idących śladami za tobą wiernie — od swego poczęcia. Schody ma każdy, pnie nimi się w górę, są te łagodne i bardziej pionowe, są schody wesołe i schody ponure — i wszystkie są one jednoosobowe. A kiedy na ostatnim stopniu stajesz, nie liczysz bogactw które się skończyły — są tyle wart, ile dobra pozostawiasz w sercach tych, co obok ciebie żyły. Nie pytaj zatem, dokąd droga prowadzi, bo kres nie mówi, czy życie coś warte — liczy się tylko, kto po tobie wchodzi na schody, które zostawiasz otwarte. Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...