Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tam gdzie karmazynową krwią obryzgany
drab z potrzaskanymi kolanami
gdzie śmierć morduje spojrzeniami
siedzi spokojnie poeta zatroskany

obserwacji celem są pelikany
śmieszne ptaszki z dużymi dziobami
poeta oparty o kartkę łokciami
a za nim stoi człowiek zdeformowany

i piana cuchnąca z gęby ohydnej
przekrwione oczy wzrok rzeźnika
a poecie wena ciuteńkę zanika
i przeklął poeta do nędzy jasnej

w dobie kompjutra poezja do dupy
tera trzeba o grach i komórach
wrażliwość młodzieży leży we wiórach
zsiniały morderca wyjął swe łupy

odrąbana dłoń i tors już płowy
poeta myśli o filozofii i teologii
nam trzeba wzniosłych ideologii
no i ciach - poeta bez głowy...

morał z tego taki
szanowni poeci
zamiast opisywać ptaki
róbmy dzieci

Opublikowano

pomóżcie z tytułem, bo mam problemik :P
wiersz ten zalega w szufladfzie od bardzo dawna. Waham się czy go opublikować bo to mój pierwszy utwór, który przez bardzo długi czas probowałem wypolerować i w końcu nie wiem do końca czy mi się podoba czy nie... Co o nim sądzicie?

Opublikowano

hmmmm....bardzo dużo krzywych obrazów, takie przegadane troche. Ale jakoś spodobał mi się takie dziecinne opowiadanie "co sądzi młody chłopiec na temat tego pana?" Ma troche wspólnego do mojego stylu. A tytuł....hmmmm...Może...."Zdziecinniały poeta"...albo..."Kto to? poeta?"

Fajna bajka:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka     to nie  ma sporu między nami dla mnie surrealizm to dwa stany. 'hiperprecyzyjny ” kojarzony np. z Salvador Dalí. chłodną ostrośc, niemal fotograficzny detal i zamrożenie sceny. ale to tylko część obrazu. surrealizm ma też drugą, mniej " twardą” linię  bardziej organiczną, płynną, bliską halucynacji i procesom naturalnym. tutaj bliżej byłoby do Joan Miró gdzie formy: rozpływają się, tracą kontur, przechodzą jedna w drugą, działają bardziej jak materia niż przedmiot. to co nazywasz " środowiskiem wodnym”, mozna ująć trochę bardziej analitycznie , chociazby jako efekt dyfuzji barwy i rozpuszczenia granic figury, czyli odejścia od stabilnej formy na rzecz procesu. I tu dochodzimy do sedna - Twoja interpretacja nie tyle stoi przeciw surrealizmowi, co: przesuwa akcent z symbolu  na materię i percepcję na sposób istnienia obrazu. a to jest bardzo ciekawe, bo sugeruje, że obraz działa nie jak " lamigłówka symboliczna”  tylko jak zjawisko fizyczne tj. optyczne -   coś co się wydarza, a nie coś, co się odszyfrowuje. gdybym miał to uporządkowac, powiedziałbym tak: klasyczny model surrealizmu: to precyzja + niepokój + symboliczna zagadka to, co opisujesz: płynność + rozpad formy + percepcyjna niepewność i  to drugie można spokojnie czytać jako miękki, organiczny surrealizm, albo wręcz zahaczający o abstrakcję nurt badający ciągłosc materii i światła, Twoje porownanie do rozchodzenia się koloru w wodzie jest szczególnie trafne, bo wprowadza czas i proces, a to właśnie coś, czego w "zamrożonym” surrealizmie czesto brakuje . to tyle się nagadałem. a tak naprawdę to jestem zakochany w impresjonizmie!!!  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @MIROSŁAW C.   Gorące źródła, lód, wodospady, wyschnięta trawa obok błota z gejzerów to bardzo islandzki krajobraz.   Zatrzymały mnie te "lśnienia kałuż" - bardzo nastrojowy, wielowymiarowy tekst.  
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Alicja_Wysocka
    • @Waldemar_Talar_Talar   Wiatr jako pośrednik między żalem a śmiechem i ten szal z liści - piękny obraz! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...