Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

łzami się zaczyna
pierwszy oddech
wzrok odkrywcy
zdziwienie

klapki konwencji
duszenie duszy
nie wierć się
paskiem po dupie

wypełnić umysł
tabula rasa
wykwalifikować idiotę
dyplom śmieciologii

ona jedyna
dwa gołąbki
uścisk zmysłowy
cel biologiczności

koło krąg zatacza
(powtórz w nieskończoność)

złote niegdyś
w białe się zmienia
rąk rozdzielenie
i łzami się kończy

Opublikowano

zdecydowanie zmieniłąbym tytuł, bardzo nadęty, a po co? weszłam bo spodziewałam sie czegoś marnego :] bo zazwyczaj po takich nadmuchanych tytułąch kryją sie straszne gnioty, pisane przez ludzi którym wydaje sie że jak użyją wieeelu skomplikowanych słów to będą docenieni. tutaj było inaczej . oczywiście temat nie jest zbyt świeży, i mimo że nie jest to wiersz bardzo dobry to wyszło ci to nawet fajnie.

Opublikowano

Dziękuję za komentarz :) literówkę już poprawiam a za uwagi serdecznie dziękuję. Co do tytułu to początkowo miał być "krąg życia". No nie wiem, muszę jeszcze doszlifować... Tak czy inaczej dziękuję za poświęcony czas i pozdrawiam :)

Opublikowano

Nie wiem, mnie nie rusza. Ani łez na początku, ani łez na końcu. Przeczytałem wiersz, myslę, że jest w nim jakaś rzetelność opisu - ale nie trafia on do mnie, nie zmusza do wzruszeń. Spłynął po mnie i lekko mnei znudził.

Co do tytułu: "Krąg życia" byłby gorszy.

Pozdrawiam, Antek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...