-
Ostatnio w Warsztacie
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 126 odpowiedzi
- 2 252 wyświetleń
-
- 68 odpowiedzi
- 1 587 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 1 001 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 874 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 788 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez APM · Opublikowano
@viola arvensis Piękny wiersz. A tłum nie zdaje sobie nawet sprawy, że kiedyś będzie starszą panią robiącą skarpetki na drutach nikomu niepotrzebne. Gonitwa za szczęściem trwa, tylko nie w tą stronę. -
Przez Magdalena · Opublikowano
Jęczy gdzieś w koncie Mała włochata katastrofa Trzymam ją na dystans Jest przymilna i słodka Łapię ją za włosy I głaszczę oburącz Miałam mniej kochać Madzia sześciolat Obiecała to krowie Mniej kochać mniej cierpieć Znaczy -
Przez EsKalisia · Opublikowano
Karm głód, nie strach. Potrzebujesz miłości, nie - cukru! Po pewnym czasie odróżnisz szczęście od biegania ze wzwodem codziennie. Będziesz chciał spokoju, nie pola bitwy.... -
Przez viola arvensis · Opublikowano
z tego miasta nie da się wyjść nie ma okna na świat, żadnych na przestrzeń drzwi tylko światła które wskazują jak myśleć i jak żyć i pasy po których należy iść a tłum przelewa się weń jak szara fala brudnej rzeki oczy wpatrzone w smartfony pochylone sylwetki tłum duchowo kaleki tu nie ma miejsca na ptaków śpiew gonitwa trwa, mamony zew zapluty beton, baner i cegła ludzkie projekty zastygła krew w kącie na murku siedzi ona pani starsza, zgarbiona robi skarpetki na drutach nieczułym tłumem zatruta chce sprzedać za kilka groszy to czego tłum nie nosi nie lubi nie akceptuje biedy i smutku nie kupuje tłum - szara masa jaskrawy szum i jego zarzygane chodniki nikt nie rozmawia z nikim suną ząbi współczesne karmi ich życie doczesne bez ducha nikt nie widzi nie mówi nie słucha tylko w wyblakłych źrenicach starszej pani co modli się nad skarpetkami przestrzenie, mądry spokój i że kiedyś coś sprzeda ostatnie marzenie siedzi skulone z boku. -
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
Dzisiaj w nocy śniłeś mi się. Szliśmy razem w stronę morza. Ziemia przestawała być twarda, miękła pod stopami. Trawy było coraz mniej, coraz więcej piasku. Morza jeszcze nie było widać - górka zasłaniała horyzont - ale zapach już wiedział. Glony, ozon, sól, ślad rybich sieci. Musieliśmy zdjąć buty. Ziarenka złotego piasku wciągały nas coraz głębiej. Dzień był ciepły i wietrzny. Wiatr przyniósł szum - spokojny, jak muszla przy uchu. Aż wreszcie ukazał się bezmiar wody, w której odbijało się niebo - albo odwrotnie. Pocałowałam cię. Na twoich ustach była sól - podobna do zapachu morza, radosna i stęskniona. Z góry widać było kutry - nie wiadomo, czy wracały, czy wypływały. Sieci trzepotały na wietrze. Fale jedna po drugiej ulegały brzegowi. Piasek usuwał się spod stóp, kiedy zbiegaliśmy w dół dotknąć mokrej linii wody. Krzyk mew połączył się z budzikiem. I było rano.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się