Choćby tyle.

[EsKalisia]

Zapomnieć o byciu,

zatracić się w życiu.

 

Dać się ponieść muzyce

W ciągłym rozkwicie

Popłynąć jak rzeka

Aż do

 Oceanu jestestwa

I spłacić nutom dług

Miłością

              każdej 

                         pauzy

Oddać Słońcu

                        jasną energię

                        a powietrzu tlen

Zwrócić morzu wodę

Wydać tchnienie wszechistnieniu

I zaciągnąć jeszcze dług

Ramionom ukochanego.

 

 

Edytowane 7 Października 2025 przez EsKalisia (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Spodziewałam się tu jakiegoś strasznego pesymizmu, ale nie jest tak źle;)

[EsKalisia]

@iwonaroma Życie zaskakuje;) 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

;)

 

 

[poezja.tanczy]

@cura

Bo oddawać, na to sprawa

Bo przydawać, wciąż zabawa

 

Fajnie napisane

Duży plus ode mnie :)

M.

[EsKalisia]

@poezja.tanczy Dziękuję!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serio, podoba Ci się sposób pisania?  Prościej napisać się nie dało ;)

[Adaś Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mogę wszystko oddać, ale z tlenem ostrożnie:-)))