@Tyrs „Autoportret z trójkołowym wózkiem” głęboko dotyka strefy pamięci, a jego wielowarstwowość czyni go uniwersalnym. Wiersz płynie muzycznie. Pozdrawiam serdecznie.
Już wkrótce me ciało odejdzie tam,
Gdzie nie sięga słuch ani wzrok ludzi,
I chociaż zrywa się i cierpi dziś,
Już więcej się wtedy nie obudzi;
Lecz och, krucha nieśmiertelna dusza
Nie zazna już snu w swym wiecznym biegu,
Liść gnany naprzód podmuchem wiatru,
Fala, co nigdy nie znajdzie brzegu.
I Sara:
So soon my body will have gone
Beyond the sound and sight of men,
And tho' it wakes and suffers now,
Its sleep will be unbroken then;
But oh, my frail immortal soul
That will not sleep forevermore,
A leaf borne onward by the blast,
A wave that never finds the shore.
No nie wiem, ja jakoś same takie raczej wizje katastroficzne widziałam, więc raczej bez chwalenia. Typu Obcy na przykład.
Ach, nawet nie chcę sobie przypominać.
Pzdr :-)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się