Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak woda i ogień
my – nie - my
stworzeni dla siebie
lecz tak bardzo obcy,
perfekcyjnie odlane żywioły
tak bardzo różne na codzień,
gdy wzrok przeszywa jak igła
a złe słowa owinięte gniewem
wbijają się do głowy
jakby chciały zamrozić
pamięć ostatniego dnia
wspólnego - dobrego,
zapomnianego jak
spleśniała kromka
utopiona w szklance
z niedopitą kawą,
a na kuchennym stole
okruchy miłości
walają się jak śmieci
oczekające na wyrok,
- ostani ruch ścierki
i miotły.


KJ
[sub]Tekst był edytowany przez Krzysztof_J. dnia 26-09-2003 02:49.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Krzysztof_J. dnia 26-09-2003 02:50.[/sub]

Opublikowano

No dobrze Krzysiu jak nikt nie cche to ja zacznę(moich też nie komentują:P)Wiersz nie jest nadzwtczajny,ale swój urok posiada.Ciekawie dobrane słownictwo i przekaz sprawiają,że wiersz czyta sie gładko i czysto.Pozdrawiam i czekam na kolejne:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:)

Może ten wiersz nie jest nadzwyczajny ale oddaje moment chwili po Wielkiej Kłotni. Tak chyba każdy z nas pisze - uchwycąc coś w daym momencie. A jak to będzie ocenione - czas pokaże.

KJ
Opublikowano

hmm.... wiersz ... tytuł dobry ,ale na mnie wywarł troche odmienne wrażenie , zagubienia i haosu , swojego rodzaniu bezładu i roztargnienia. tak jakbyś pisał wszystko co w danej chwili ci przyszło na myśl, nie wiem jak twoje kłutnie , ale po moich jest we mnie więcej gniewu do samej siebie i braku zrozumienia dla życia. jednakże wiersz całkiem , całkiem ...
Angel

Opublikowano

Witam

Sypnales tym wierszem jak kawalkiem miesa - przez co latwo sie zakrztusic czytelnikowi. Wiersz na pewno zyskalby gdybys umiejetnie go podzielil. Przydaloby sie tez uporzadfkowac te nieuczesane mysli.
jakis tam pomysl jest ale wykonanie...

"Walaja sie jak smieci" - walac sie...wybacz ake dziwnie to brzmi.

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Wolność

       

      Nie ma drugiego takiego słowa, które zrobiłoby tak oszałamiającą „karierę” w XXI wieku jak słowo wolność. Odmienia się je przez wszystkie przypadki. Manipuluje się nim na prawo i lewo. Wywraca się na drugą stronę tak aby znaczyło coś zupełnie przeciwnego, choć brzmi swojsko i krzepiąco. Propaguje się wolność wyboru i wolność od wyboru. Wmawia się, że można wybrać różne barwy wolności ale jednocześnie dodaje, że powinna to być barwa o określonej z góry nazwie. Można postawić pytanie: wolny wybór czy wolność wyboru? A co to jest wolność? Niektórzy „myśliciele” wmawiali, że wolność to uświadomiona konieczność. Wolność bywa mylona ze swawolą. Ale czy tak jest w istocie? Inaczej rozumie słowo wolność więzień w celi, a inaczej człowiek „wolny”. Dla więźnia w celi wolność oznacza rzeczywistość poza murami więzienia. Taki delikwent o tym marzy co to będzie robił, jak opuści mury więzienia: upije się alkoholem, napali się tytoniu, „trawki”, odwiedzi prostytutki..., no po prostu „zabawi się”. Taki człowiek jest podwójnym więźniem. Ma zniewolony umysł błędami moralnymi, które traktuje jako przejaw wolności. Kim zatem jest człowiek naprawdę wolny? To człowiek, który zna Prawdę. Prawdę, która wyzwala, a nie zniewala. Wyzwala z nałogów: alkoholizmu, narkomanii, seksoholizmu, etc. Wielu takich, którzy rozumieli wolność negatywnie zakończyło swoje życie przedwcześnie. Jaka to Prawda, która wyzwala człowieka? To Prawda Objawiona, którą możemy znaleźć w konserwatywnych kręgach Kościoła Powszechnego. Każdy, kto przyjmuje Prawdę, rozumie ją i wprowadza w życie, staje się wolnym człowiekiem, choćby był zamknięty w celi więziennej. Każdy, kto ma dobrze ukształtowane sumienie, uczy się siebie w kontekście nauk moralnych, doznaje czegoś więcej niż tylko doraźnej przyjemności. Doznaje wszechogarniającej radości, radości wewnętrznej, wewnętrznego poczucia szczęścia. Szczęścia, które polega na tym, iż udało się zrealizować w praktyce nauki moralne Mistrza z Nazaretu. Większość z nas zna obraz artysty malarza Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Czy o taką wolność idzie? Czyżby rewolucja społeczna kiedykolwiek i komukolwiek przyniosła prawdziwą wolność? Czy raczej zniewolenie? Zwolennicy myśli rewolucyjnej uważają, że uczniowie Mistrza z Nazaretu są ograniczeni: tego nie wolno, tamtego nie wolno... . Tymczasem „my”, ojcowie i córki rewolucji, dajemy ludziom wolność totalną. Możesz robić co tylko zechcesz, co tylko przyjdzie ci do głowy. A to nie tak... . Granicą naszej wolności jest wolność innych ludzi. Prócz tego wszystkiego, wszyscy jesteśmy ograniczeni formą ludzkiej egzystencji (jako naturalną konsekwencję grzechu pierworodnego), a co za tym idzie tzw. „prawem naturalnym”. Doznawać wewnętrznej wolności, wewnętrznego szczęścia może tylko człowiek prawy, „dobry”. Czyż nie jest prawdą stwierdzenie, że gdy znajdzie się ktoś naprawdę dobry, to prędzej czy później takiego otrują (Sokrates) lub ukrzyżują (Jezus z Nazaretu). Cóż to za wolność dzięki której Mistrz kończy otruty lub ukrzyżowany? Otóż taka „wewnętrzna wolność” wedle niektórych jest wątpliwego dobra choć jest godna naśladowania i jest piękna. Tak w rzeczywistości nie jest; nie jest to wątpliwe dobro. Mistrz z Nazaretu zmartwychwstał (vide „Całun Turyński”) i cieszy się absolutną wolnością. I ci, którzy w całej pełni naśladują Mistrza z Nazaretu już tu na ziemi mają poczucie wolności absolutnej, która na nich czeka po śmierci. Więc wybór należy do ciebie, Czytelniku, albo wolność totalna albo wolność absolutna.

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...