Donikąd

[Zoso]

Roztarłem w palcach wspomnienie,

słuchając gęstej jak matecznik ciszy.

Pyłek niespiesznie zmieszał się z dymem

z przedostatniej suchej fajki.

 

Patrząc pod słońce na czerwone opuszki

poczułem zimną falę przerażenia.

Zniszczone wspomnienia bolą -

uczyła przecież szeptucha.

 

Roztarłem w palcach wspomnienie,

bo nie chciałem by ktoś znowu je ukradł.

Wolałem oddać je Ziemi,

niech ma dziś ode mnie choć tyle.

 

Jeśli przez to zginę - weź fiolkę,

złap jego fragment i ukryj.

Proszę tylko o dopisek przy grobie:

"O dziwo jednak umarł szczęśliwy".

[Anna Maledon]

@Zoso Podoba mi się, choć nie palę.

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Poprawnie 

[poezja.tanczy]

@Zoso

Bo na dziwy, i zdarzenia

Ten prawdziwy, z uniesienia

 

Pisanie na zdecydowany plus!

 

Pozdrawiam miło,

M.

[Leszczym]

@Zoso Donikąd? Tam najlepiej :))

[Łukasz Wiesław Jasiński]

I tak też można...

 

Łukasz Jasiński