Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ceglany mur

Kasia Koziorowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kasia Koziorowska

Kasia Koziorowska

Opublikowano
Opublikowano

rozpostarta na ceglanym murze

chcę wywęszyć odłamek życia

przytwierdzona na stałe do krzyża

poszukuję litości

by wskrzesiła wieczność

 

nie jesteś tą samą podróbką

za którą toczy się życie

moja natchniona miłość to sen

z którego pragnę się ocucić

 

propaganda zdarzeń jest węzłem

nie przetnie obosieczny miecz języka

łza za łzą

wydłuża się kolejka do nieba

sekret za sekretem

kłamstwo jest dziś w modzie

 

przeinaczona do smutku

skazana na nadzieję jestem

tym samym ptakiem

co odleciał za daleko

 

nie karmię moich złudzeń

drzewo genealogiczne nie kłamie

zamykam drzwi do jutra

otwieram wczorajsze okno

 

to kilka natchnionych smutków

zręcznych paraboli

przedziałów wciąż niecnie pustych

6

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Pełen miłości człowiek

      Przez obywatel · Opublikowano

      Dziękuję za wszystkie komentarze. Na tym zakończę rozmowę, bo nie widzę tu już przestrzeni do merytorycznej wymiany. Życzę powodzenia w dalszym pisaniu.
    • Annna2
      Mamie

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Mitylene dziękuję   @obywatel  tak uważa AI, dla mnie jest czytelna, nie słabą, jest dokładnie taka jaką sam bym widział, AI to narzędzie tnie gdzie popadnie, nie zna jeszcze języka podtekstowego, gdzie znaczenia ścierają się z indywidualnym światem odbiorcy i autora.   To Pana wpis u wiersze_ z szuflady. Trudno jest się odnieść do AI.             @Stukacz dziękuję
    • Duch7millenium
      Pełen miłości człowiek

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      @obywatel Głębię należy dostrzec i jest to często kwestia ciężkiej pracy intelektualnej, ja natomiast nie będę brał na swoje ramiona narzuconej mi odpowiedzialności, by tłumaczyć, w kontekście kontaktu z osobą oceniającą dzieło po łbach, tego co zostało wypracowane na kanwie wieloletnich doświadczeń.   Jeżeli natomiast moja deklaracja uznana zostaje za nieprawdziwą (a jest to bariera nieprzekraczalna), nonsensem jest deklarowanie czegokolwiek dalej, bowiem godzi to w moją wiarygodność a tym samym wszelką celowość dalszej konwersacji. W taki sposób rozmawiał nie będę. Nie będę także kompromitował swojego talentu artystycznego oraz pracy poprzez podawane właściwej interpretacji. Nie będę udzielał żadnych wskazówek, nie mam zamiaru już więcej z Panem rozmawiać. Żegnam.
    • obywatel
      jestem tylko czasem

      Przez obywatel · Opublikowano

      Dziękuję za diagnozę, choć zwykle diagnozy stawia ktoś, kto ma do tego kwalifikacje. W literaturze utożsamienie z podmiotem lirycznym jest normalnym zabiegiem, nie objawem choroby. Jeśli ma Pan uwagi do tekstu — chętnie przeczytam. Jeśli ma Pan diagnozy — proszę kierować je tam, gdzie mają sens.
    • obywatel
      Pełen miłości człowiek

      Przez obywatel · Opublikowano

      Skoro sens jest „między wierszami”, to proszę wskazać które wiersze i jaki sens. Nie pytam złośliwie — po prostu chcę zrozumieć, co autor miał na myśli, bo na razie widzę tylko deklarację o głębi, bez samej głębi. Jeśli tekst ma znaczenie, to da się je wyrazić jednym, dwoma zdaniami. Proszę spróbować — to będzie najprostszy test, czy ta głębia faktycznie tam jest.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...