pomimo utraty łez

[Kasia Koziorowska]

zrozumiałeś wierutną samotność

choć nie dowiedziałeś się

kto złożył ją u twych stóp

 

zgodziłeś się ujrzeć jeszcze raz

tę ciszę która powraca

do ciebie krętą drogą

 

stając na ścieżce

ku wzgórzom

walcząc pomimo utraty łez

umknęło ci najdoskonalsze światło

ofiara którą złożyłeś

z własnych marzeń

 

wiedziałeś że bezsenność

to czas

z którym nie sposób walczyć

przeciwstawić się

wiem że powrócisz choć śmierć

przejęła twój cień

odebrała żar wieńczący bezkres

zaprzeczający wolności

 

zamknąłeś

za sobą okno

żebyś mógł otworzyć drzwi

jutro to moment

na który wciąż czekasz

choć przeszłość pędzi wstecz

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Lepiej być samotnym i mieć wolność aniżeli nie być sobą i cierpieć, aby za chwilę umrzeć...

 

Łukasz Jasiński