Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przepraszam pozwoliłem sobie inaczej balladę zakończyć

 

ja stoję sama
ty stoisz sam
ja biała dama
ty biały pan

oj nie tak szybko

koniec powiastki

bo przed żałobą

rytm życia wartki

białe piżamy szalały w mig

rozkoszny jęk słodziutki krzyk

nie ma już nocy
nie ma już dni
białe małżeństwo
ja i ty

ja stoję sama
ty stoisz sam
ja biała dama
ty biały pan

na pozór wszystko 

było na biało

od wspólnych szaleństw

w sercach nam wrzało

płonące ciała namiętna nić

serca nie zniosły przestały bić

nie ma już nocy
nie ma już dni
białe małżeństwo
ja i ty
a leżę sama
ty leżysz sam
ja biała dama
ty biały pan
leżymy rankiem
leżymy w nocy
już niepotrzebny nam
nasz lniany kocyk
płótnem żałobnym okryli nas
będziemy razem po wieczny czas
nie ma już nocy
nie ma już dni
białe małżeństwo?
ja i ty

:)

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli decydujemy się poświęcić całkowicie Bogu np w zakonie - wielkie tak, ale z partnerem:

On stworzył te zabawki dla nas, by uświęcić dziećmi!!!!!!!!

 

Noc poślubna Ona już przygotowana a on wchodzi onieśmielony i napalony do pokoju:

Ona - Kochanie zmówmy różaniec - tajemnicę boleną

On  - Amen

:)

 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...