Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stadko owieczek
Na radosnym pastwisku:
I małych, i dużych,
I tych z plamką na pyszczku;
Dorodnych, tłuściutkich –
Słabych, wychudłych;
Białych jak chmurki,
I tych z runem brudnym.

Wiele tu owieczek,
Ogromnym są stadem;
A wszystkie jednakie,
Bo jedną żrą trawę.

(producenci trawy zacierają ręce)

Opublikowano

Ludzie, co wy mówicie?! Mi się wydawało, że ten wiersz jest smutny, pełen odrazy do tych owieczek [czyli ludzi], które pomimo różnego wyglądu są takie same, bo jedzą te same ochłapy [serwowane przez kulturę masową?]:) No ale jak widać - myliłem się:) To dobrze, że każdy po swojemu interpretuje takie teksty... Nie wiedziałem, że można go rozumieć jako tekst dla dzieci - forma miała tu pokazać delikatność, bezbronność, uległość owieczek [albo ich umysłów]:D

pozdrawiam;))

Opublikowano

Przykro mi bardzo, ale wiersz na pewno nie jest smutny...=) Nie martw się! Swoją droga nalezałoby jakoś zasygnalizować, ze chodzi o ludzi, bo nie wszyscy mają rozwinietą telepatie=) Ciepło pozdrawiam!

Opublikowano

hehehhe nie zmuszam do przyjmowania moich zamysłów:) może źle się wyraziłem - "smutne", forma tego wiersza jest zabawna, ale wymowa, jak dla mnie, nie - nie lubię ludzi zachowujących się jak owce [vide: hipermarekty]:) cóż, widzę, że każdy myśli sobie coś innego - ale to dobrze, bo nie napisałem tego wiersza tylko i wyłącznie dla siebie:)

pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...