Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta ... 'violinko'... tytułu nie ruszam, cieplutki jest i... romantyczny... :) ale treść,

no właśnie, sporo w niej tzw. 'wypełniaczy', które szkodzą tej maleńkiej treści. 

Ostatni wers, to już.. niemal 'mistrzostwo świata', w jego nielogicznym brzmieniu, bez urazy...

ale tak to widzę. Całość, za bardzo przysłodzona, jak dla mnie... ale nie przejmuj się tym... :)

    Zapewne dasz zdawkową odpowiedź, ale ja.. pozwoliłam sobie tak czytać. 

Uroczego wieczoru życzę.

 

wtulaj się w pierzynkę 
astry na piersiach
obudzę cię śpiewem kosa
po kątach porozstawiam
bez - niesie woń
powdychamy wiosnę

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@violetta Słuchaj to wszystko wcale nie jest aż tak do śmiechu :))) Staram się czasem żartować, ale no naprawdę trochę jest niewesoło... Inna sprawa kolega mi pokazał jak napisał promta o napisanie wiersza do Chata Gb 4, a ten po 30 sekundach machnął wiersz. Może faktycznie trochę za mało literacki, ciut niestylowy, no jeszcze żaden Tuwim ani Brzechwa, taki jakiś trochę zbyt logiczny jak dla mnie, no ale powiem Ci wręcz całkiem całkiem... 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...