Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta ... 'violinko'... tytułu nie ruszam, cieplutki jest i... romantyczny... :) ale treść,

no właśnie, sporo w niej tzw. 'wypełniaczy', które szkodzą tej maleńkiej treści. 

Ostatni wers, to już.. niemal 'mistrzostwo świata', w jego nielogicznym brzmieniu, bez urazy...

ale tak to widzę. Całość, za bardzo przysłodzona, jak dla mnie... ale nie przejmuj się tym... :)

    Zapewne dasz zdawkową odpowiedź, ale ja.. pozwoliłam sobie tak czytać. 

Uroczego wieczoru życzę.

 

wtulaj się w pierzynkę 
astry na piersiach
obudzę cię śpiewem kosa
po kątach porozstawiam
bez - niesie woń
powdychamy wiosnę

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@violetta Słuchaj to wszystko wcale nie jest aż tak do śmiechu :))) Staram się czasem żartować, ale no naprawdę trochę jest niewesoło... Inna sprawa kolega mi pokazał jak napisał promta o napisanie wiersza do Chata Gb 4, a ten po 30 sekundach machnął wiersz. Może faktycznie trochę za mało literacki, ciut niestylowy, no jeszcze żaden Tuwim ani Brzechwa, taki jakiś trochę zbyt logiczny jak dla mnie, no ale powiem Ci wręcz całkiem całkiem... 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Spojrzeć w oczy chłopca okazję miała. Odrazu głębie w nich ujrzała Jasny kolor otulił jej wzrok. I nie opuszczał w mrok.   Przez okienko na niego zerkać kochała. Na korytarzu długie spojrzenia posyłała. I on też na nią zerkać raczył. Lecz w głowie inną mataczył.   Ona myślała, że gesty coś znaczą. Śnić o nim bez przerwy umiała. I w głowie tylko tego by chłopca miała.   Lecz porcelanowe serce jej pękło. Gdy zobaczyła go z inną kobietą. Ona piękne blond włosy miała. A buzia jej pięknem krzyczała.   Więc jakże by bohaterka szansę miała? Skoro ona jej przeciwieństwem stała. Mimo oczków równie jasnych - jej były jakoby sciółkiem z lasu.   Jej twarz indziej utworzona być miała. I czarne włosy ona owdziała. Jej wygląd mieć chciała. I tak w nienawiści do siebie przystała.   Marzyć o urodzie nigdy nie przestawała. Zawsze lepsza stawać się chciała. Pragnąc, by dostrzegli urodę jej inni chłopcy. Płakać zaczęła po nocy.   Śliczność jej duszy nikogo nie interesowała. Bo mimo, że serce dobre miała. To co po sercu komu Bo serce nie zapełni domu.   I tak pogodzić się z tym musiała. Ale wygląd już do końca zmienić chciała. By przystać do świata standardów. I by chłopiec pragnął jej bardzo.                                                       ~Lena
    • @Maciej Szwengielski Pan pozwoli, ale to nie laików trzeba leczyć, tylko tych, co twierdzą, że jakieś moce nadprzyrodzone rządzą światem. Bo właśnie to jest chore. I na tę chorobę intelektualną nie znaleziono jeszcze lekarstwa. Ani w zastrzykach, ani w pigułkach, ani w czopkach. Laicy świat widzą racjonalnie, wg swoich zmysłów, instrumentów, które stworzyli i zgodnie z matematyką i fizyką. Natomiast tzw. wierzący są ofiarami bytu urojonego.  Ciągle czekam na te dowody. 
    • @Proszalny Poezja  ! Z podobaniem, pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @Annna2 Morze plus szczypta wyobraźni i jestem gdzie tylko chcę ... Dziękuję za komentarze, pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dołączam do słów.  Samo " złoto ".
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...