Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Tectosmith Z jednej strony owszem,ale z drugiej można by rzec popularne przysłowie pasuje tutaj idealnie "Jak Kuba Bogu tak Bóg Kubie".Cierpienie,które zadajemy innym może do nas wrócić,a wtedy jest naprawdę źle pozdrawiam;)

@Bożena De-Tre Odwróceni aniołowie to w tym przypadku dobro,które od nas odchodzi i nie ma zamiaru zawitać do nas z powrotem.Pozdrawiam i dziękuję za komentarz;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybym musiał w ten sposób patrzeć to zmuszony byłbym powiedzieć, że byłem bardzo złymi okropnym człowiekiem a tak po prostu nie jest.

Chcę powiedzieć, że osoby cierpiące to nie koniecznie te, które cierpienie zadają. Nawet jestem zdania, że ci co ranią to mają się z tym całkiem dobrze i wcale nie cierpią z tego powodu. Takie życie niestety. Dla jednych aniołki a dla innych diabełki :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję bardzo i Tobie również życzę najlepszego w nowym roku 2024.

A jeśli idzie o komentarze to bywam czasami bardzo okropny... Ale tak to jest z ludźmi przepełnionymi frustracjami :-)

Opublikowano

@Monia

   Moniu, witam Cię i pozdrawiam Noworocznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pozwól kilka "zauważeń" na przyszłość.

   Każda otchłań ma to do siebie, że jest głęboka - zatem nie ma potrzeby dookreślać jej dodatkowo.

   Pisząc "Ku światłu" przedstawiasz apozytywne doznania uczuciowe; "padasz/tryska krew" to wtrącenie ze sfery fizycznej. Jest swego rodzaju niekonsekwencją, wyjściem poza przyjętą linię. 

   Miło mi się czytało .  

Opublikowano (edytowane)

dajesz upust emocjom tak jak potrafisz

 

jednak jest co w tym: "ile dasz światu tyle do ciebie wraca"                                                                 tylko po co zawracać głowę aniołom 

 

a swoją drogą ciekawe: prawie wszyscy piszą o tym czego nie otrzymali i o swoich rozczarowaniach, a dlaczego nikt nie pisze o tym, co innym przekazuje, jak pomógł drugiemu człowiekowi, zwierzęciu lub światu

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Zbigniew Polit chachachachacha 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man jest tu braterstwo z Barańczakiem!
    • @Leona okrutnie smutne... i bolesne. Ufam, że PL ma się dobrze, naprawdę.
    • Moją równowagą jest smutek  Moją powagą jest smutek Moją prostotą jest smutek    Taki niski   Kiedyś w złych sytuacjach bardzo chciałem być radosny    Są antydepresanty  Ale nie ma tabletek na wywoływanie płaczu    Nie rozumiem tego a to dużo mówi    Ta złość która żyje we mnie musi odejść  Ta frustracja  Ta niezgoda    Ostatnio smutek nawiedził mnie w romantycznym okresie mojego życia młodości  Byłem outsiderem    Teraz smutek przychodzi do nienawiści, jakby przywołany przez nienawiść    Jest, mam wrażenie tyle nieodkrytych sfer w moim odczuwaniu    Po kolei, było tak: nienawiść potem bunt i złość, potem użalanie się nad sobą i bycie ofiarą   Potem destrukcja, potem znowu złość i cierpienie    Teraz poddanie się i smutek.   Najpiękniejszy, najdelikatniejszy on nie stwarza fałszu, on mi pokazuje prawdę taką jaką jest , wybacza zamiast karać.   A gdzie jest teraz sumienie i wewnętrzny krytyk?    Niewiem jak to osiągnąłem, pozwoliłem sobie na uczucie miłości i wdzięczności w relacji przyjacielskiej   Dla mnie smutek jest wolnością  Jest powrotem zakochanego    Teraz to widzę - upadek nastał kiedy niegdyś zacząłem szukać pocieszenia    Czy możliwe że..... skoro teraz mam wiek Chrystusowy to można to interpretować tak, że zaczyna się dobre życie a ten smutek jest związany z nadchodzącym opuszczeniem ukochanego Człowieka, Bliźniego?   I.... może momentem samowiedzy, iż śmierć nie jest dla mnie końcem, przejściem ani nowym początkiem    Jest opuszczeniem ukochanego Człowieka.              
    • z trudnością się wyrasta przy małej ilości światła każdy zakalec wie dokładnie jak bardzo trzeba się naszarpać o odrobinę miejsca   wzdłuż wszerz w górę   mechanizmy tego klimatu nie są zbyt skomplikowane chelicery hoduje się własne a posila się bardzo rzadko na wstręt już nie zauważając   ani na własną okrutność   bo w ciemnym świecie żyje zwykle ciemne pożywienie i niejasne są przypadłości jakimi kieruje się posiłek znajdujący się tuż obok   może szuka odskoczni   gdzie wino nabiera mocy a na półkach obok niego kurzą się graty pośrupane imadło lub emaliowany garnek które nie chcą urosnąć   i nigdy nie potrzebowały  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...