Chwila i przemijanie

[Bożena De-Tre]

 

Chwila i Przemijanie.

 

W kolejce się spotkały?

Na pasach się minęły?

Chwila i Przemijanie.

 

Drogi się skrzyżowały.

Powoli upływał czas.

 

Chwila młoda i zwiewna,

jakby świadomość miała,

że życie to nie wieczność

i zwykle krótko trwa.

Z pozoru refleksyjna,

figlarna może nawet.

Ot, życia subtelny smak.

Chwilami zasmucona -

- tu słów zwyczajnie brak,

by słowem ją określić…

To po co czynić to…?

Nawet gdy się odważę,

za chwilę chwili brak.

 

Ta druga nazbyt szybka,

jakby goniła czas.

Zwiewna jak baletnica,

wciąż kroki powtarzała.

Wolno.

  Kocham.

    Rozumiem.

Wolność cierpieniem jest?!...

I tak upływał jej czas…

 

Nie dostrzegła chwili,

która jeszcze chwilę trwała.

Minęły się na pasach czy na rozstaju dróg?

W kolejce się spotkały…

Tak upłynął ich czas.

[duszka]

@Bożena De-Tre Pomiędzy chwilą, a przmijaniem jest jeszcze ślad, który chwila zostawia w teraźniejszości na przyszłość... W ten sposób składający się z chwil czas "zapisuje się" - być może na wieczność..? Zamyśliłam się :) Pozdrawiam :)

[Bożena De-Tre]

@duszka Poeci się zamyślają…a poetki czasami się zamartwiają-:)Dzięki Poetko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.