Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Byłem szczęśliwy gdy spadł śnieg

Jaxsimus
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jaxsimus

Jaxsimus

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Byłem szczęśliwy gdy spadł śnieg, bo jesień to zwykła męka,
I tak mijają kolejne noce i dnie, ten mrok to dla mnie udręka,
Chociaż są i specjaliści od chmur kłębów, deszczu i liści,
Zdecydowanie antagoniści bliżej serca jak kamień byliśmy,
Bez uczuć wśród trudu i brudu cali po uszy skąpani,
Nie znajdziesz tu cudów, bo jesień nawet twardziela powali,
Próżno szukać radości w szarościach naszego świata,
Jedyne pozostałości - wspomnienie minionego lata.
 

Edytowane przez Jaxsimus (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gra-Budzi-ka
      Janek i Kasia

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      Zabrał Janek na żaglówkę Kasię. Lekki wiatr, za burtą pluszcze woda, świeci słońce, Kasia opala się.   Jaka piękna mazurska przygoda. Lecz dlaczego wiać zaczęło nagle? Błyskawicznie zmienia się pogoda.   Janek szybko zrzucił wszystkie żagle. W samą porę – grzmi już od Mrągowa, błyskawice, jak ogniste szable.   To niestety jest chmura burzowa, zagrożenie dla jachtów i ludzi. Kasia nie wie już, gdzie ma się schować.   Bardzo źle jest, nie ma co się łudzić. Jacht, dziewczyna, a tu burza, trzciny... Jaś na szczęście wtedy się obudził.   Jeśli nie chcesz stracić swej dziewczyny, inny moment znajdź na oświadczyny.
    • Na liniach czasu
      Zakochana syrena

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      We włosach miałam muszle Posrebrzane szumem oceanu  Zamyślona byłam nieco W stylu morskich marzeń    Posrebrzane szumem oceanu  Bryzą w odcieniu błękitu W stylu morskich marzeń Wplotłam wstążki z aksamitu    Bryzą w odcieniu błękitu  W głębi tęsknot zaplotłam warkocze Wplotłam wstążki z aksamitu Czekałam aż wyjdziesz do mnie w nocy    W głębi tęsknot zaplotłam warkocze We śnie zakochana stałam na brzegu  Czekałam aż wyjdziesz do mnie w nocy  Wśród fal coraz cichszego śpiewu    We śnie zakochana stałam na brzegu  Zamyślona byłam nieco Wśród fal coraz cichszego śpiewu  We włosach miałam muszle  
    • Posem
      nić ariadny

      Przez Posem · Opublikowano

      @Poet Ka Myślę, że dobry wiersz, choć nie zrozumiałem go do końca. Życie każdego gryzie, jeden przez to staje się złym człowiekiem, a drugi bierze z tego naukę, jakoś znosi trud. No i ta codzienność, z którą już się tutaj spotkałem na portalu, dla każdego inna, choć w sumie nie powiem, nieraz bywa nieznośna i może taka powinna być. Pozdrawiam. 
    • Konrad Koper
      Fiszki

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Na jednej stronie zawarte są wyrazy mowy ludzkiej, na drugiej z innego świata.   Odwracając strony losu, nie sposób nauczyć się mowy.       
    • Konrad Koper
      Astralne szachy

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Aniołowie grają w szachy, są pola jasne i ciemne. Biorą zamachy, poruszają bierki tajemne.   Ludzi szachują, matują… Wróżbitów nurtują.        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...