Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cicho umieram i nikt o tym nie wie 

I się nigdy nie dowie 

Po co mam mówić komuś o tym co czuję skoro sama tego nie rozumiem?

Nie potrzebuje pomocy 

Chce pomagać innym  by oni nie czuli się winni 

Bo mój promyk słońca został odebrany był on często nierozumiany

Ktoś mi powie że przecież nie zawiniłam, ale tak naprawdę, czyja jest to wina? 

Złym człowiekiem jestem tylko tutaj ja 

Bo kto inny? 

Kto inny potrafi tak bardzo zniszczyć kogoś życie? 

Tak bardzo się pogrążam 

Niby to tylko słowa ale znaczą tak wiele 

Chciałabym być kimś dobrym, być powodem, dla którego żyję, ale jestem tylko powodem, dla którego śmierć jest mi tylko miła, bo wszystko co było odebrało mi to co najważniejsze czyli samą siebie 

Teraz znowu zasunę kurtynę i znowu powiem że jest wszystko idealnie znowu mój teatr się zacznie, ale kiedy zakończy? 

Opublikowano (edytowane)

@nadia_07 Znajdź Twój "promyk słońca" i schowaj go w sobie - on należy do Ciebie, daje Ci siłę, ciepło, chęc zycia, rozjasnia wszystko, na co spojrzysz. Wtedy będziesz mogła sie tym z innymi dzielić, a to uszczęśliwia. Tak spontanicznie przemówilam w myślach do Ciebie po przeczytaniu tego przejmującego tekstu.

 

Mam wrażenie, że własne słowa, ich dobieranie może ten promyk przyciagac i rozjaśniać, albo odpychać i tłumić.

Serdecznie Cię pozdrawiam :)

Edytowane przez duszka (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka @hollow man Podziękowania :)  
    • Ładnie bardzo. Słowa, których dziecko nie wypowie, bo jeszcze w ten sposób nie potrafi. Podmiotem lirycznym jest chłopczyk, przez tę sporą, wyczuwalną  różnicę między nim a Tobą, tym bardziej przemawia cisza z ust takich dzieci. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @violetta   Uwielbiam
    • Kiedy czuję ostrosłup wbijający się w moje plecy, Czuję się… Dziwnie. Bo jest idealny. Proporcjonalnie rozkłada ból I dotyk. Ma też matematyczny kolec, Który przebija mi skórę. Czuję, jak kropla krwi spływa po nodze i spada w otchłań. Spada tak przez… Lata, Dekady, Wieki, Tysiąclecia, Eony, Aż w końcu dochodzi do nowej myśli. Co to jest? Wygląda jak chmurka, Ale nie ma jednoznacznego miejsca. To w zasadzie na co kapnęła kropla? Nie mam pojęcia. Jednak nagle wyparowała. Dokąd? Po chwili coś się materializuje. Ma kształt kuli, Choć nią nie jest. Jej krawędzie i ściany chcą zmienić kształt. Dlaczego nie mogą? Kula zaczyna się szarpać, Trząść. Aż imploduje W zerowy punkt. W perfekcyjny punkt. W sumie nie wiem czemu wydaje się doskonały. Może dlatego, że jestem w swojej głowie, Czyż nie?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @viola arvensis :) Miło  Dziękuję, również ciepło pozdrawiam:)       @Berenika97 Fakt, szamoczemy się. Już zdaje się jesteśmy na górze, a tu ... spadek (samopoczucia, zdrowia, okoliczności życiowych etc.) Nic to, trzeba znów do Góry:) Dziękuję        @Nata_Kruk No nie, ostatni musi być, bo dolny szczebelek to też np.drugi, trzeci od dołu, a przecież chodzi tylko o ostatni. Mnie powtórzenia nie przeszkadzają, jak również słowo 'owszem' - które dodaje trochę sarkazmu co akurat niekiedy lubię. Natomiast rzeczywiście końcówka może nie za bardzo, lecz Violi Arvensis się podobała to już tak zostawię. Dzięki za uwagi i pomyślunek nad tekstem oraz za serduszko (mimo wszystko:)) Również pozdrowienia            @Annna2 :) To prawda, odważni ciągną resztę. Oczywiście, nie chodzi o głupią brawurę, lecz odwagę przekraczania  Dziękuję:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...