Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tur to zwierzę już wymarłe.

Tur to już jest martwy stwór.

Chociaż wcale nie był karłem,

to go nie ocalił bór.

Próżno szukać za turniami,

czujność mieć przy każdej z tur.

Tur to zwierzę już wymarłe.

Tur to jest już martwy stwór.

Martwa też litera tura,

gdy o nazewnictwo spór,

lecz genetyk, z głośnym hura

cofnąć może turczy pomór.

Lecz co cofnie niepoczytność?

I złamanie wszelkich piór?

Wiersz ogłasza już wymarłość

I odchodzi, mrucząc, "Czcibór".

 

* Utwór z tomiku "Perunochrony". Zazwyczaj umieszczam nowe teksty

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetny! Rozumiem, że wiersz już zastały i zabetonowany, ale wydaje mi się, że w tym powyżej sam mór (taki z niby bykiem) by wystarczył :)

 

Pozdrawiam :)

era tura już skończona

żubr króluje na salonach

w dobrym klubie przy kominku

pośród wielu innych drinków

 

:)

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dzięki za reakcję i fajne komentarze.

 

Z tym wskrzeszaniem gatunków to sprawa śliska, np. mamut ma powstać "z martwych" po znalezieniu DNA w syberyjskiej zmarzlinie. Ale... Nie ma już dla niego miejsca w ekosystemie! Warunki naturalne się za bardzo zmieniły.

 

Niemniej tematyka fascynująca, no i inspirująca!

 

Pozdrawiam.

  • 3 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

W samo sedno: kiedyś człowiek oczytany - używał elokwencji i erudycji w bezpośredniej rozmowie - to świadczyło o inteligencji, a dziś? Jest na odwrót: ćwierćinteligenci i wtórni analfabeci uważają, iż jak czytają książki, to: należą do elity intelektualnej, tymczasem - co czytają? Martwą literaturę, poziom filozoficzny, kulturalny i poligraficzny zszedł na psy - wszystko ma otoczkę komercyjną, niech pan uważa: tutaj też są pułapki - będą próbować wciągnąć pana w "modę" i "gusta", byle pan nie myślał samodzielnie i krytycznie.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Obok drogowskazu Wskazującego cztery Możliwości do wyboru Zaczął się zastanawiać Miłość jest zdradliwa Dobroć oszukańcza Prawda nie prawdziwa Wolność ma granice Więc gdzie mam iść Skoro wszędzie tam Nie ma możliwości Ominięcia tego zła Po czym usiadł na Kamieniu odciskając Na nim kolejny ślad Ludzkiej zadumy
    • @Robert Witold GorzkowskiBardzo Ci dziękuję,za Twoje wypowiedzi.   @Migrena Ja,  odnośnie tego wiersza mam mieszane uczucia. Bo łatwo jest się podśmiewać z ludzi ułomnych - cokolwiek by to znaczyło - w realnym życiu, i że próbują szukać szczęścia w świecie złudzeń. Ludzie starzy, niekochani, niepełnosprawni , z twarzą "jak flak po pasztetowej" - gdyby nikt tak ich nie odbierał w namacalnej rzeczywistości, nie pragnęliby odnaleźć odpowiedzi na swoje tęsknoty, pragnienia, pustki - w przebraniach, w kostiumach, w bezpiecznej iluzji. Tam, gdzie nikt ich nie wyszydzi, nie odtrąci. Powiedz mi, Migrenko, czy ktoś,kto wygląda jak parówka po trzech zawałach, nie zasługuje na miłość? Każdy człowiek zasługuje, choć nie do każdego ona przyjdzie. Jasne,ważne, żeby nikogo nie oszukiwać, ale w sieci każdy chyba ma świadomość, że mamy do czynienia z umownymi tożsamościami - ale relacje i interakcje między nimi mogą być niezwykle głębokie.   To, co się rodzi między awatarami, potrafi być prawdziwsze, niż w realu, kiedy przestają mieć znaczenie wszelkie okoliczności fizyczne, przyziemne - wygląd, wiek, status społeczny - pozostaje po prostu to, z czym jeden człowiek przychodzi do drugiego. I emocje - niekoniecznie udawane, często właśnie mocniejsze, intensywniejsze.   Tak więc - ten problem, o którym jest wiersz - ma swój awers i rewers.
    • Hebanowa gra cieni, mroczne zwierciadło zakurzone przestrzenie, nieczyste miraże tęsknotą odwiecznej potrzeby sytości cichutko otwierasz drzwi marzeń.    Srebrzone monety złudzeniem beztroski przysługą oddajesz spokój sumienia obsesją chciwości przekraczasz granice zaspokajając ulotne pragnienia.    Zazdrości pychą, lenistwem złości czarna jest noc pochłonięta snami wybieraj rozważnie sięgając  pustej półki w sklepiku z marzeniami.                "Wartość rzeczy oceniana jest przez to, jak bardzo ktoś jej pragnie”.  Sklepik z marzeniami. S. King             
    • @FaLcorN   Kornel …przyjdę i pomaluję ;)  buziaczki :) 
    • Witaj - super -                              Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...