Na krańcach klawiatury spotkały się pokolenia

[Bożena De-Tre]

Na krańcach klawiatury spotkały się pokolenia.

 

Dokąd biegniesz w ciemnościach?

W strugach deszczu splątany.

Oddech łapiesz zbyt szybko.

Lepiej zatrzymaj się.

 

Życie to nie maraton

taki bez pożegnania.

To siła naszych uczuć.

Twoja wolność, nasz gniew.

 

My, co za Młodych odpowiadamy

piszmy piosenki, nie szczędżmy słów.

Miłość pokażmy, bóle tłumaczmy(ostudźmy).

Mówmy o prawdzie straconych snów.

 

Znajdźmy odwagę wykrzyczeć światu,

że nie przystoi aż tak.

Wiatrem podszyte szczęście

nie przetrwa w natłoku ludzkich spraw.

 

Pośród powitań i pośród rozstań

na Scenie Życia nikt nie jest sam.

Wojny ucichną, wspomnienia zbledną,

my zostaniemy… Orkiestra gra.

 

Rozpacz przeminie jak letnia burza.

Zostanie miłość - młodości znak.

Pierwsze wspomnienie. Pierwsza róża.

Spacer z księżycem. Oczy i mgła.

 

Znajdźmy odwagę obwieścić (wykrzyczeć) Światu,

że przeszłość żyje, a przyszłość trwa…

okraśmy słowem, tak jak piosenką…

pokażmy światu ludzką twarz.

[Alicja_Wysocka]

@Bożena De-Tre  A niech się spełni Twój apel

Pozdrawiam :)