Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

mezalians

wolnosc_mojej_duszy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
wolnosc_mojej_duszy

wolnosc_mojej_duszy

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano


mezalians


nie mów mi
że światło nie cierpi
rozrywane na tęczę
przezroczystość niszczona
dla zabawy ludzkości
to mezalians jasności 
pogodzenie 
z chłodną ścianą wody

 

nie mów mi 
że moja niewidzialność 
jest spokojem nieba
to walka barw we mnie
daje złudzenie uległości
nieodkrytych pryzmatów 
niezauważeń
i spętanych wolności

 

nie mów mi
że widzisz we mnie światło
gdy nie masz pojęcia 
jak rozdzieram się 
byś nazwał mnie piękną
by umierać w czekaniu 
słońca
za deszczem 

19
Wędrowiec.1984

Wędrowiec.1984

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@wolnosc_mojej_duszy Prawda, świetnie się czytało. Nie przepadam za poezją nierymowaną, aczkolwiek to jest bardzo dobre i spodobało mi się. Są tutaj rymy, owszem, lecz nie wiem, czy zamierzone, ponieważ zdają się być rozmieszczone dość spontanicznie.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetne, a takich zwrotów jest tutaj dużo więcej!

 

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
1
error_erros

error_erros

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie demonizuję. Zasugerowałem koleżance, że zdobywszy Twoją aprobatę, najsurowszą krytykę ma już za sobą. A sam chyba przyznasz, że nie jesteś z tych, co by się jakoś specjalnie litowali, kiedy nie ma nad czym. Ja to jak najbardziej popieram - chcę, żeby to było jasne ;D

wolnosc_mojej_duszy

wolnosc_mojej_duszy

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Nata_Kruk dzięki! Autorka jest z tych bardziej hubrystycznych, więc jest bardziej świadoma błędów niż oczekująca na oklaski ;)

@error_erros po pierwsze - weszłam ukradkiem, nieśmiało pukając (siebie w czoło głównie ;) Po drugie - już na poważnie - dziękuję:) Mam nadzieję, że dużo mi da spojrzenie na poezję z innej perspektywy niż dotychczas. No i zmotywuje - by Ci w końcu skopać dupsko w rymach ;)

@Wędrowiec.1984 dzięki! Rymy są tu niezamierzone, wręcz powiedziałabym, że niechciane;) Czasem jak piszę wiersz wolny to sam się pisze - trudno mi później znaleźć synonimy, bo zmieniają sens tego, co chcę przekazać. Zostawiam więc tak jak jest. Choć czasem takie rymy "gdzieniegdzie" nadają płynności, trochę odciążają wiersz, żeby później go dociążyć. Lubię takie zmiany tempa - takie prowadzenie wydaje mi się mniej nudne. A wiersz wolny to jednak głównie potok słów, staram się ten potok opanować (z różnym skutkiem;) 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gra-Budzi-ka
      Pewnej nocy nad jeziorem Nidzkim (pantun)

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      Po zachodzie Słońca nad Nidzkim, jakiś czas Wenus świeci jeszcze. Ja na jachcie siedzę z kimś bliskim, meteory na nas lecą deszczem.   Jakiś czas Wenus świeci jeszcze, Srebrny Glob po zodiaku chodzi, meteory na nas lecą deszczem, Jowisz bandzie księżyców przewodzi.   Srebrny Glob po zodiaku chodzi, a ja nie wiem, czy sen to czy jawa: Jowisz bandzie księżyców przewodzi, a na łące niebieskiej złota trawa.   I ja nie wiem, czy sen to czy jawa, że Mars jak Betelgeza się rumieni, że na łące niebieskiej złota trawa, a na brzegu błyska coś w zieleni.   Mars jak Betelgeza się rumieni, drzewa w wodzie przejrzeć się starają, a na brzegu błyska coś w zieleni: to świetliki do nas mrugają.   Drzewa w wodzie przejrzeć się starają, ja na jachcie siedzę z kimś bliskim, a świetliki do nas mrugają, po zachodzie Słońca nad Nidzkim
    • Proszalny
      Jonasz

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Poet Ka   Dziękuję za światło lampki, która rozświetliła mrok. To Twoja grafika? Bardzo mi się podoba. Kolory idealnie oddają wnętrze zasypiającego Jonasza. Masz rację, że wszyscy tak samo jesteśmy bezradni i jeśli przyjrzeć się bliżej – samotni. Myślę, że Jonasz przede wszystkim ucieka przed sobą. Nie tylko przed cierpiącym, lecz także przed byciem szczęśliwym. Jeszcze nie wie o tym, że robi tak, bo nikt go nie nauczył radości. Jest biedną, pokaleczoną istotą, która potrafi tylko się chować. Ucieka przed światłem, zbyt długo był w ciemności. To nie wynika z tekstu, jest przypisem autora – niuansem.  
    • Poet Ka
      Moda na "wody"

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 @Konrad Koper@Ajar41@Gra-Budzi-kadziękuję!
    • Poet Ka
      z niematerialnych słów

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz tak, niech poeta pisze, jak chce- pod warunkiem, że sam  będzie się zastanawiał czy to grafomania, czy geniusz... Co ciekawe, zjawisko polaryzuje, ponieważ niedomiar eksperymentu też może doprowadzić do pytania o wartość klasycznej poezji. Czy w jednym, czy w drugim przypadku, potrzebny jest właśnie dystans, mrugnięcie okiem do czytelnika i do samego siebie.
    • Berenika97
      Moda na "wody"

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Ojej, niezły żart! Doskonale wiesz, że Jezioro Aralskie wyschło i zamieniło się w pustynię. Słowa o "litoralu" i "moczeniu stóp" to genialny oksymoron. Nic dziwnego, że Ala chodzi z "językiem na boku" - w końcu ten "litoral" to teraz toksyczna pustynia. Genialna puenta! A poza tym - Ural, koral, litoral, Aral... ta kaskada rymów płynie jak woda. :))) I morał z tego wycieka dość jasny: Lepiej mieć basen, choć mały, lecz własny! I z wodą!   Kapitalny limeryk!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...