Ojcu..

[karolina p.]

Wszystkie skarby od Ciebie
oddaje wraz z workiem zaufania
wszystkie lekkie uśmiechy
kremowe uściski
słodkie łzy

Zabierz to

Weź też mosiężny głos
szukające ujścia dłonie
swoje brudne oczy

Odejdź
nie wracaj

Za dużo Ciebie
wymodelowałeś już dotyk lęku
spojrzenie strachu
chłód gestów
dałeś mi szkliste usta
uciekające wiecznie słowa


Dobre myśli otulone
krzykiem zwiędłych róż
dwudźwięk Twojej osobowości
odbił się echem tysiąca głosów
na moich zniekształconych konturach


Wyjdź ze mnie..
Nie chcę być Tobą ..

[Arena Solweig]

Zaskakujesz – zwykle poświęca się wiersze dziękczynne, z dobrymi wspomnieniami, tu przeciwnie… próba wyzwolenia.
„
I strofa – wyrzuciłabym „otrzymane”, z 3 linijki „wszystkie”)
W trzeciej zwrotce nagromadzone dopełnienia drążnią (można to ująć lżej).
Czwarta – zbyt patetyczna – (może : „dobre myśli otulone” …)? Nie podoba mi się „echo tysiąca głosów”…
Podpowiadam jako odbiorca, autor czuje wiersz inaczej – zerknij, może moje uwagi pomogą Ci go dopracować. Pozdrawiam Arena

[karolina p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skorzystałam z niektorych propozycji.Spodobały mi się.dziękuje.pozdrawiam:)

[karolina p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może i dobrze przektałciłas mój wiersz,ale wole zostać przy swojej wersji.Jakoś bardziej go czuję w "matczynej" formie.Ale dziękuję że poswięciłas swoj czas,aby skomentować moją prace.Pozdrawiam:)

[karolina p.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zdecydowalam sie na duze litery tylko na poczatkach strofy,tak jak radzilas.Dzieki." Odejdz nie wracaj" jest potrzebne,przynajmniej z punktu widzenia autora..Dziekuje za komentarz.pozdrawiam:)