Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Poezja mi wszystko wybaczy

Iza Marcinkowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Iza Marcinkowska

Iza Marcinkowska

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Poezja mi wszystko wybaczy.

I pusta kartkę

i zapisany margines

ten błędu też.

 

Poezja może wszystko

namalować i wymazać

poskromić i obrażać.

Wynieść na podium

ale i do kosza

 

Poezja obnaża

jaskrawość światła

i niemoc świata.

Duszę obiera jak pomarańczę

i dławi emocje albo

nimi wybucha.

 

Poezja jest jak plaster

kojący na ranę

ale i jak bicz, który

smaga po plecach.

 

Poezja się nie boi

nikogo i niczego.

Jest mną, a ja nią.

Jestem jej wdzięczna

bo wybacza.

 

Edytowane przez Iza Marcinkowska (wyświetl historię edycji)
3

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duilla
      O wędkarzu z Osaki

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Tadeo Czy Hiro z Osaki łowic ryby umie? Chociaż jest z Osaki, ale mieszka w Sztumie Na ryby się nie poluje Tylko w sklepie je kupuje Nie wiem czy Hiro to wszystko zrozumie?  
    • Waldemar_Talar_Talar
      38#

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - Czasem ostatnie co zostaje to podróż której jeszcze nie znam - ciekawe to i tajemnicze -                                                                                              Pzdr.
    • Alicja_Wysocka
      na pstro

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Migrena Jacku, żeby nie było - w drugą stronę też bywa. Ona w nim :)   @Waldemar_Talar_Talar dziękuję :)    
    • LessLove
      ich dom

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Migrena Maestria!  Wizja zinformatyzowanej stechnicyzowanej rzeczywistości, która osacza naszą świadomość, narzucając sposób przeżywania bezcennego dobra z którym się rodzimy - "czasu błądzenia".   Kiedyś cywilizacja służyła, teraz współpracuje, wkrótce będziemy jej klientami, ubiegającymi się o prawa, w ciągłym lęku o akceptację korzystania z nich na niedoprecyzowanych zasadach. Techno-procedury coraz bardziej dominują nad naszą aktywnością, grożąc wykluczeniem i oferując komercyjne procedury ratunkowe. Czy AI zaakceptuje naszą wolność i w jakim zakresie, skoro "nie ma w tym interesu" (brak procedury)?  Prawo do błędu to już przeszłość wśród praw człowieka.
    • obywatel
      ich dom

      Przez obywatel · Opublikowano

      buforuje w rzeczywistości czytam, że rzeczywistość odgradza to dalsza część byłaby nierzeczywista jednak świetnie opisująca stan splątania, bo uznaje się, że rzeczywistość jest zaprogramowana na swój sposób, fajna prognoza przyszłości przejaskrawiona niekiedy szczególnie z matrixowym błędem, muszę przeczytać raz jeszcze :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...