Przyjaciółka?

[Monika Osińska]

Zamknij oczy i pomyśl przez chwilę
Czy też masz coś, co kochasz skrycie?
Nowy samochód, stare wspomnienia?
Czy coś innego kochasz nad życie?

Wybór jest duży, jednakże trudny.
Ilu jest ludzi – tyle miłości.
Ja chcę się przyznać – przed całym światem
Co w moim sercu od dawna gości.

Obcuje chętnie z Tą mą wybranką,
Co dzień spotykam Ją na swej drodze.
Szanuję rady, które mi daje
I zdarza nam się pokłócić srodze.

Lubię, gdy Ona chętnie mnie słucha
I kiedy razem jemy kolację.
A gdy problemy mieszają w duszy
Głównie Jej słowom przyznaje rację.

To dzięki Niej nie jestem samotna
I wiem, co znaczą radosne święta.
Pamiętam każde Jej urodziny
Tak jak i Ona moje pamięta.

Tymi rymami, na Wasze ręce
Składam szczere wyznanie wdzięczności,
Lecz to za mało, aby wyrazić
Mojej ogromnej do Was miłości...

[Michał Barański]

Całkiem fajne, choć może troszke zbyt swobodny styl (a może przesadzam;]). Ale i tak mi się podoba:)

kilka uwag - 3 strofa:
"Obcuje chętnie z Tą mą wybranką,
Co dzień spotykam Ją na swej drodze.
Szanuję rady, które mi daje
I zdarza nam się pokłócić srodze."

do pierwszego wyrazu dodaj "ę"; "i" w ostatnim wersie strofy zamieniłbym na "lecz"; "srodze" - ja bym powiedział "srogo", ale nie jestem pewny, czy to poprawne...

Rozumiem, że to nie było pisane tylko dla jednej przyjaciółki?:>

[karolina p.]

Nie przepadam za taka poezją.Mało matafor.Wszytsko łatwe i przyjemne,ale mnie nie rusza..pozdrawiam:)