William Shakespeare - Sonnet 98 (tłumaczenie w pentametrze)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Z dala od ciebie wiosna minęła,

Gdy strojnego kwietnia barwna szata, 

Ducha młodości we wszystko tchnęła,

Aż Saturn tęgi śmiejąc się wzlatał.

Lecz ni ptaków śpiew, ni zapach miły

Kwiatów różnych woni i odcieni,

Ku letnim mowom mnie nie skłoniły,

Nie nęciły by je zebrać z ziemi:

Nie podziwiałem lilii białości,

I nie wychwalałem róż purpury;

Ich słodycz tylko szkicem radości

Z tobą, wzorem dla całej natury.

Przez rozłąkę, zimą ciągle żyłem,

Jak twym cieniem się nimi bawiłem.

 

I William:

From you have I been absent in the spring,

When proud pied April, dressed in all his trim,

Hath put a spirit of youth in every thing,

That heavy Saturn laughed and leapt with him.

Yet nor the lays of birds, nor the sweet smell

Of different flowers in odour and in hue,

Could make me any summer's story tell,

Or from their proud lap pluck them where they grew:

Nor did I wonder at the lily's white,

Nor praise the deep vermilion in the rose;

They were but sweet, but figures of delight,

Drawn after you, you pattern of all those.

Yet seemed it winter still, and you away,

As with your shadow I with these did play.

 

Violetto, pamiętałem - tylko długo szlifowałem. 

Edytowane 19 Października 2023 przez Andrzej P. Zajączkowski
Po polsku - miesiące małą literą. Uczę się. (wyświetl historię edycji)

[violetta]

Bawmy się razem, co nam szkodzi:)