Spodenki

[Liero]

Zamiast szkoły - praca,
Stopnie dziesiątego,
Koszmary te same wciąż łączą powieki.
Gdzie ławki? Gdzie przerwy?
Wszystko jest tam, z tyłu,
Zostały mi tylko szkolne dyskoteki.

 

 

I co z tego?
Przecież,
Dziś nieobecności,
Też wiążą się z tym, że któregoś nie ma.
Choć z jedną różnicą,
Bo za znicz na grobie,
Nikt ci nie wypisze usprawiedliwienia.

 

 

No powiedz mi, jak?
To dziecko niewinne!
A ty możesz winić już tylko siebie...

Gdzie świadectwo z paskiem?
Na trumnie, ze zdjęciem.

Apel o tobie będzie na pogrzebie.

 

 

To co takie lekcje mają do przyszłości?
Bo niby nie wolno, ale do kiedy?
Co z wytłumaczeniem,
Że 'rodzic mi kazał'?

 

Nie powie tak w klubie facet do kobiety!

 

 

A miał nie zapraszać,
Gdy nie zna, gdy nie wie.
A może, gdy życiorysu trochę liznął...
Nie rozumiał świata,
Lecz zrozumiał siebie,
A wytłumaczenie znalazł pod bielizną.

 

 

Z wuefu zostało
"Rzucanie kulą".
Poza tym - wszystko - od deski do deski...
W nosie ma chemię,
Bibuła znów w rulon,
Nauczycielem dziś strażnik miejski.

 

 

Coś tam na sto procent,
Wysiłku z 15,
I tak więcej niż nas tu zostało wszystkich...
Z zeszytem za młodu,
A z gardą przez resztę.
Obserwuj, bo nie ma tu korepetycji.

 

 

Sto twarzy, jedno serce,
Pamiętaj o nim,
Gdy skończy się siła i zacznie się lament.
Tu wf, tu polski,
W głowie plan lekcji,
A dorosłe życie w spodenki ubrane.

Edytowane 20 Września 2023 przez Liero (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@Liero Wiersz mi się do końca nie otwiera, mam pewno kłopoty z interpretacją, ale wewnętrznie mnie porusza, budzi uczucia, przede wszystkim niepokój i smutek, czy żal... Szczególnie niektóre sfromułowania maja tą siłę, na przykład ostatni wers, ale też wcześniejsze. Pozdrawiam :)

[Liero]

@duszka dzięki piękne, pozdrawiam również! Z żalem pisany, więc chyba przesiąknął:)