Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W ten sposób o wiele lepiej się wygląda w porównaniu, zwłaszcza w obliczu pośredniego źródła informacji. Zazdrość bywa złym doradcą i prowadzi przeważnie do nienawiści, a często obsesji.

Tutaj Opal pisała poezję, Jazzkółka z lotu brzydko... jak to ptaszek;)

Takie czasy jadu i zawiści zamiast zrozumienia.

Opublikowano

Podaję źródło:
"Fraszka (wł. frasca – gałązka, drobiazg, bagatela, błahostka) – krótki utwór liryczny, zazwyczaj rymowany lub wierszowany, o różnorodnej tematyce, często humorystycznej lub ironicznej (satyrycznej)." (za Wikipedią)

 

Michał 78

Dzięki za podzielenie się przez poetę:) opinią bez źródła (pośredniego informacji).
Zdrówka życzę!

Opublikowano (edytowane)

Jak już chyba w innym miejscu napisałem, świetne, oryginalne fraszki, spełniające, oczywiście, wszelkie wymogi gatunku.

Fraszka powinna uderzać w śmiesznostki,  moralne skazy, żałosne i/lub nadęte sznyty/galanterie, jak w kaczy kuper. A Twoje czynią to z mocą. I błyskotliwie :)

 

Więcej takich proszę, nawet gdyby sfrustrowane, papierowe aniołki miały zstępować z nieba, by zostawić kawałeczek robaczywego serca i wrócić do zmurszałych pawilonów w celu zażycia odtrutki na niespełnienie ;-)

 

Pozdrowionka, Moniko :)

 

Edytowane przez Torne (wyświetl historię edycji)
  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka Takie "kabaretowe gadanie" pisanie jest dla mnie bardzo codzienne - jeszcze nie raz ze mnie wyjdzie. Żadna to poezja, tylko pisanie, które "tkwi we krwi", jak klimat "Zielonego Balonika". Cieszę się :-)
    • @violetta fajnie, że Ci przypadł do gustu

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @viola arvensis     to przejmujący poetycki traktat o radykalnej autonomii egzystencjalnej. napisała go utalentowana polska poetka. zamiast modnego dziś aktywizmu i ciągłego "stawania się”, proponuje filozofię radykalnej obecności. przejście od mieć do być nie jest tu tylko zgranym sloganem ale głębokim doświadczeniem fenomenologicznym. zjedzenie kromki chleba czy stopienie wzroku z lasem staje się aktem odzyskiwania rzeczywistości z rąk zgiełku . frazą o " kuśtykającym wielkim swiecie” i "rozkwitającym małym” daje genialny neo-stoicki odpór globalnej neurozie. to pochwała mikrologii, gdzie schronieniem przed chaosem dziejów staje się drugi człowiek i własna, wewnętrzna suwerennosć. a ostatnia strofa to czysty egzystencjalizm - spokój kogos kto po przejściu smug cienia i życiowych burz, zyskał coś najcenniejszego - wolność od oczekiwań świata! wiersz wielkiej mądrości. piękne, dojrzałe i ocalające pisanie. mój Boże. kromka chleba ze smalcem. przestrzeń. wolność. cudowny wiersz      
    • @Berenika97 Bereniczko kochana, pięknie dziękuję Tobie za ten odczyt, za tak pozytywny odbiór, i że jesteś tutaj pod moim wierszem, z Twoją niezwykłą wrażliwością i mądrością

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiem, tzn. domyślam się, że właśnie tak miało być. Obłęd - rozpad.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...