Filmoteka Kultury Narodowej
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 179
@Waldemar_Talar_Talar Takie mroczne dni, w których ciężko odnaleźć słońce. W nich nieraz jak w kotle, wszystko się miesza. I z tym oddychaniem ciężko. Tak mi się skojarzyło z tymi upałami, które mają dopiero być. Los nie zawsze po naszej stronie, nawet, gdy chcemy dobrze.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 731 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 854 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 562 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 661 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 1 246 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Mel666 Mrówka jako metafora człowieka zepchniętego na margines - bezwolna, „gnojona", skazana na bycie pokarmem systemu. A mrówka mimo wszystko czesze czułki. I właśnie to najbardziej przygnębia. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszczym Szwejkowski pragmatyzm w czystej postaci (zwłaszcza z tym "ž" w tytule!). Zgadzam się - przewidywalny łajdak lepszy niż nieprzewidywalny "nieladaco". :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Andrzej P. Zajączkowski Tekst Kiplinga zrobił na mnie duże wrażenie. Przede wszystkim zainteresował mnie kontekst historyczny. Skoro to wiersz z 1919 roku, to jest tuż po po I wojnie światowej i rewolucji bolszewickiej - Kipling pisał go więc w momencie, gdy właśnie dokonywało się to, o czym ostrzegał. Populiści (Bogowie Targowiska) wykorzystując kryzys, zdobywali władzę. Strofa o Kambrze i rozbrojeniu jest niemal kronikarską przepowiednią. W 1919 roku Zachód właśnie rozbrajał się pod wpływem pacyfistycznych ideologii, a Kipling, który stracił syna podczas wojny, wiedział, ile kosztuje naiwność geopolityczna. Wersal właśnie "dawał pokój", który okazał się zawieszeniem broni na 20 lat. Strofa Feminianu, gdzie opisuje rozpad rodziny jest chyba najbardziej kontrowersyjna. Ale pisał to w momencie, w którym emancypacja otrzymała "swój głos" - to w czasie wojny kobiety wykonywały ciężką pracę w fabrykach, w tym fabrykach broni i były sanitariuszkami na polu walki - więc słusznie domagały się praw dla siebie. Być może pisał to bez złej woli, jednak z bardzo męskiego punktu widzenia. Natomiast strofa Karbonu - jak słusznie piszesz - to portret gospodarki centralnie sterowanej. Kipling wyjaśnił mechanizm - gdy odbierasz Piotrowi i dajesz Pawłowi przez aparat przymusu, Piotr przestaje produkować, a Paweł nie ma motywacji. Półki świecą pustką - nie dlatego że zabrakło pieniędzy, lecz dlatego że zabrakło sensu pracy. Ekonomia komunizmu w pigułce! :) Twoje osobiste wspomnienie z lat nastoletnich w Polsce nadaje temu wierszowi wymiar, którego Kipling nie mógł przewidzieć - że ta sama diagnoza sprawdzi się jeszcze raz, kilkadziesiąt lat później, po drugiej stronie Europy. Bardzo się cieszę, że mogłam przeczytać ten tekst! Dziękuję! -
-
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się