Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozbił jej posąg z kamienia
przebrzmiałej filozofii
gdy wszedł a raczej wtargnął
w nieużywany już wieki
przyciasny korytarz do witania gości

na początek rozwinął monolog bławatny
wzorem kobiecych pragnień o!zdobiony
haftowany na delikatnej materii prawdy
o człowieku

słuchała go uważnie

nie nadążając przymierzać
zdejmowała z siebie osobne życiorysy
ze złotych obrączek
z piór kwoczych
z czerwieni koronek

zbyt mocny makijaż spocony amnezją
rzęsiście spływał tuszem i zasłaniał
skrojone na miarę rozczarowanie
nieukończonym konturem jutra

w końcu zrozumiała
że to tylko palce
zaplątały się w jej żywy jedwab
na szczególne okazje

pozostałe części kołyszą
biodra w kojach
rozkoszą majtków
błądzących po oceanach

Opublikowano

oj jak się cieszę że napisałaś cos dłuższego, widzę że trochę inna stylistyka, ale to pierwsze czytanie.
jutro napiszę coś sensownego:) zaraz po maturze:P

milej nocki
Agnes

Opublikowano

Piękne, smutne... Podoba mi się - i kanwa delikatnej materii prawdy, i osobne życiorysy, i skrojone na miarę rozczarowanie, i tylko palce zaplątane w żywy jedwab. Pozdrawiam

Opublikowano

Mieszanka niesamowita - i filozofia, i biologia, i jeszcze wyczuwam bardzo ciekawie zbudowaną ironię w ostatnich zwrotkach - nie wiem czy poprawnie to odczytuję, ale baaaaardzo mi się to podoba ;-) Takie treściowe mieszanki tygrysy lubią najbardziej!

"zbyt mocny makijaż spocony amnezją
rzęsiście spływał tuszem i zasłaniał
skrojone na miarę rozczarowanie
nieukończonym konturem jutra" >>>> ŚWIETNE!

POZDRAWIAM!

Opublikowano

Michale, co do tej ironii, to...gorrrąco!!! Super, że zwróciłeś uwagę, że odczytałeś! :)))
Z uśmiechem dziękuję za miłe słowa.:)
Pozdrawiam słonecznie
su

....może jednak nie jestem taka do d.... ;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...