Wieczór na łące

[CiotkaDroll]

Brzozowe damy zwieszały swoje włosy
Nad trawami łąk, zimnymi od rosy
Wśród których rosły kwiaty utkane z chmur
Delikatne jak oddech dziecka

Za nimi falowały szmaragdowe lasy
Drzew, które zapomniały stare czasy
Objęte spokojnym ramieniem nieba
I ciepłym pasem obłoków

Fiolet zachodu zalał świat
Świersze zaśpiewały tak
Jakby dobiegł już koniec
I wszystko przeminęło

Rajski ogród, nieziemsko na ziemi
Półotwarte usta człowieka
Ktorego opuścił żal

Edytowane 18 Lipca 2023 przez CiotkaDroll (wyświetl historię edycji)

[corival]

@CiotkaDroll Spokojne wieczorne panoramy przy akompaniamencie ptaków i świerszczy, faktycznie mogą urzec.

Mam jedynie uwagę, co do pierwszego wersu:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i nie chodzi mi o literówkę. "Wysokie damy brzóz" brzmi naprawdę niezręcznie. Proponuję jednak coś tu zmienić. Choćby "brzozowe damy".

Pozdrawiam :)

[skarpetawsosie]

@CiotkaDroll piękny wiersz!

[CiotkaDroll]

@corival Słuszna uwaga

[Rafael Marius]

@CiotkaDroll

Klimatycznie opisane, z wrażliwością zbliżoną do mojej.

[poezja.tanczy]

@CiotkaDroll

Można wspominać siebie

Albo patrzeć, i w ciszy siedzieć

[Kwiatuszek]

@CiotkaDroll Cudowny wiersz! I te brzozowe damy - poezja!!! Pozdrawiam!