pieśń rekurencyjna

[51fu]

pękam bo dobrze wiem
o sekundowym naliczaniu
bezczynności i zaniedbań

z rozwiązanymi butami
i wciąż otwartym rachunkiem
napędzam sobie wymówki

już nawet z rodziną na zdjęciu
nie potrafię wyjść
ze smakiem

umiem kręcić poziome ósemki
z rękami w kieszeniach
i palcem w nosie

wydrążeni koledzy
w lustrze odbijają mi się
echem albo pechem

trzymam się ramy

[Pansy]

error

[51fu]

Pansy, dzięki po stokroć. A już myślałem, że wiersz przejdzie niezauważony. Będę się starał pozostać na Twojej liście. Pozdrawiam również. // 51

[Jay Jay Kapuściński]

jak to dobrze, że wróciłeś po przerwie;
brakowało mi Twojego spojrzenia na świat :))
wiersz pyszny, a kawałek z rodziną najsmaczniejszy ;)

pozdr.

[51fu]

Życzę smacznego ;) Dobrze być mile widzianym. Pozdrowienia dla Ciebie. // 51

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja się pod słowami Jay'a podpisuję ;-) Apropos wiersza ma takie jedno pytanko - czy to "trzymanie się ramy" prawidłowo nasuwa mi na myśl pewien dobrze znany dialog z "Nic śmiesznego"?
POZDRAWIAM!
PS.
Dzięki za koment na "poezji polskiej" ;-)

[51fu]

Dzięki, Michał.

Zgadza się. Przerobiony cytat istotny tak samo, jak jego źródło. Świetnie, że to odszyfrowałeś. Ukłony ode mnie. I pozdrowienia. // fu

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli jeszcze mi mózgownica nie przerdzewiała ;-)
POZDRAWIAM!

[Anna_M.]

Też chcę pochwalić :) Bardzo fajny wiersz. I chociaż każdy pokój pomalowany jest tu jakąś "ujemną" barwą, to ostatni wers rzuca światło i, rozjaśniając pokoje, wprowadza ład.

Jedyne, co mnie zastanawia to kolejność zwrotek - czy 4 na pewno najlepiej czuje się przed 5?

Pozdrawiam.

[51fu]

Wielkie dzięki, Anno. Cieszę się, że odnalazłaś trochę ładu.

Przyznam, że zastanawiałem się nad kolejnością strof. Twója sugestia też przeszła mi przez myśl. I chyba rzeczywiście tak byłoby lepiej, gdyby nie fakt, że pojawiłby się wówczas błąd logiczny — z rękami w kieszeniach (ewentualnie z palcem w nosie), trudno trzymać się ramy. Wprawdzie rama tylko metaforyczna, ale i tak trzeba do niej wyjąć dłonie z kieszeni. Mimo że ostatni wers jest treściowo osobny, to w takim kontekście mógłby się wydawać spójny semantycznie z poprzednią strofą. Rozdzielając zwrotką o kolegach unikam tego powiązania.

Tak czy inaczej dziękuję, że przystanęłaś na dłużej i pomyslałaś nad tekstem. Zresztą zawsze to robisz. Pozdrawiam Cię serdecznie. // 51

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Swoją drogą, gdyby zamienić miejscami 4 i 5 to wyszłaby bardzo ciekawa rewia niemożliwości w sensie dosłownym, a możliwości w metaforycznym ;) Byłyby kolejno: ręce w kieszeni, palec z jednej z nich w nosie, a tak naprawdę to trzymamy się ramy ;)) To dopiero "święty znicz sztuki" ;)
A tak poważnie, to zgadzam się z Twoim zdaniem. :)

[51fu]

Rewią niemożliwości mnie zastrzeliłaś ;) Muszę jednak pilnować się, bo mi nie przedłużą licencji poetyckiej, a wtedy szlaban na publikacje :) Dzięki jeszcze raz.

[51fu]

Bardzo dziękuję Ci za opinię. Twoje zdanie liczy się ogromnie. Fajnie, że podoba się rama. W rekurencjach tylko ona jest pewna. Pozdrowienia przesyłam. // 51

[51fu]

Julia. Super, że weszło. Musiałem tak z tym wydrążeniem. Zobacz, ile można mieć literackich skojarzeń, o Eliocie nie wspominając ;) Dziękuję Ci za komentarz. Pozdrawiam. // 51