Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie od wielu osób też to słyszałem, ale ja tego zupełnie nie czuję.

Dla mnie to musi być powyżej 40 stopni, żeby mi było gorąco, a w Polsce takich temperatur nigdy nie ma.

 

Siedzę sobie na ławeczce na słoneczku i się opalam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dłużej jak pół godziny to ja nie wysiedzę, bo mi nudno.

W cieniu mi jest zimno.

Ja jestem przyzwyczajony od dziecka zawsze przez cały dzień na słońcu.

Mam ciemną karnację to na mnie tak nie działa bardzo.

Murzyni w Afryce są na słońcu dużo silniejszym i nic im nie jest.

Ale jak ktoś ma jasną to musi uważać

Opublikowano

@Rafael Marius w cieniu też się opalisz, nie wysoka temperatura, a promienie ultrafioletowe opalają:) pamiętam, gdy pierwszy raz wyjechałam do ciepłych krajów, wymiotowałam, od razu dostałam udaru, cała dobę się męczyłam, tak przywitałam wakacje, a byłam krótko na słońcu. Jak mi przeszło, mogłam się cieszyć wakacjami i miałam wspaniałe towarzystwo. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie najgorszy jest ten pierwszy raz, bo nie ma się doświadczenia.

Pewnie nie miałaś czapki i dlatego. Zresztą jedni są bardziej wrażliwi, a inni wcale nie są.

Ważne, że wyzdrowiałaś i się udało.

 

Ja zawsze mam czapkę na głowie i wtedy nic mi się nie dzieje.

 

Opublikowano

@Rafael Marius miałam kapelusz z trawy, nie pomógł:) pamietam, że przyjechałam wieczorem, a rano, pomimo, że miałam wszystko zasłoniete, słońce przedostawało się dziurkami, gdy otworzyłam drzwi, słońce mnie poraziło, to był szok :)

Znam takiego Piotrka, co się nie boi słońca:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mamo, Tato — piszę nocą, gdy ziemia przestaje oddychać, gdy między wystrzałami można jeszcze usłyszeć własne serce. Kartka drży jak moje dłonie, a atrament miesza się z kurzem, którego nie zmywa deszcz.   Pamiętam zapach kuchni o świcie i skrzypienie drzwi, które zawsze otwieraliście pierwsi. Tutaj poranki są ciężkie jak kamień, a słońce wstaje tylko po to, by policzyć poległych.   Mamo, mówiłaś kiedyś, że wojna jest słowem z książek — dziś wiem, że to twarze bez imion i oczy, które gasną zbyt szybko. Noszę w kieszeni zdjęcie z wakacji nad rzeką, już prawie nie pamiętam dźwięku waszego śmiechu.   Tato, chciałem być silny jak Ty, ale siła nie polega na tym, by nie płakać. Najtrudniej jest patrzeć na chłopców młodszych ode mnie, którzy zasypiają w ciszy, z której już się nie budzą.   Jeśli wrócę — usiądę przy stole i będę milczał długo, bo nie ma słów na rzeczy, których oczy nie powinny widzieć. Jeśli nie wrócę — nie szukajcie winy w sobie, wojna wybiera szybciej niż człowiek potrafi zrozumieć.   A kiedy nadejdzie wieczór i wiatr dotknie okien naszego domu, pomyślcie, że to tylko mój szept wracający przez pola. Nie płaczcie nad losem, którego nie mogliście zmienić — kochajcie mocniej świat, aby nikt już nie musiał pisać takich listów.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że ładnie i obrazowo - dzięki -                                                                                         Pzdr.
    • wystarczy podzielić salę by strony zaczęły pluć   wystarczy rozdać role by pojawiły się ofiary i kaci   wystarczy biały kitel by ktoś naciskał przycisk do końca   wystarczy jeden który odmówi
    • @Alicja_Wysocka moja Pani małżonka musi się mierzyć z taką hańbą co wieczór. Chciałabym jej pomóc w niedoli ale nawet do jednej nie mogę się zmusić 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...