*** mówisz o mnie nieziemska

[Beata Michalec]

Mówisz o mnie nieziemska
Więc jaka?
Powietrzna? Wodna?
A może ognista?

Urodziłam się wśród niebiańskich bezmiarów
Z galaktycznych mgieł
I gwiezdnych pyłów

Przechadzam się aleją mojego ja
Omotana ciepłem słów
Jak zwojami indyjskiego kaszmiru

Patrzę na Ciebie
Miękkodelikatny mężczyzno
Szeleszcząc spojrzeniami
Jak chińskim jedwabiem

Oplatam napięte mięśnie
Pajęczyną srebrzystej pieszczoty
Pysznej jak kaskady
Brabanckich koronek

Smakujesz moją kobiecość
Szepcząc coraz głośniej
Riesling...Merlot...Chardonnay...

[Antoni Leszczyc]

Myslę, że przede wszystkim warto by ten wiersz napisać o dwa tony niżej, lżejszym i bardziej osobistym językiem. I zrobić coś z tym fragmentem o Stworzeniu Peela ;) Wtedy może z tego być coś naprawdę ciekawego.

Pozdrawiam, Antek

[Lefski]

zamykając w dwóch słowach, po prostu: jesteś winna. jednakże i merlot i riesling i chardonnay daleko do ambrozji, więc podzielam zdanie Antka.






lef

[Beata Michalec]

oczywiście że jestem winna......ale nie będę szukać adwokata, no chyba że diabła. Wszak tę winę noszę w sobie od zarania .. od początków kobiecości.

[Beata Michalec]

aaaaaaaaaa i ten szczep winny też ....
pozdrawiam

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Patrzę na Ciebie
Miękkodelikatny mężczyzno
Szeleszcząc spojrzeniami
Jak chińskim jedwabiem ---> to mi się podoba

Oplatam napięte mięśnie
Pajęczyną srebrzystej pieszczoty
Pysznej jak kaskady
Brabanckich koronek ---> to już nie ;)

ogólnie to fajnie, choć Antoni ma trochę racji

memento mori