Kolejny rozdział

[Kasia Koziorowska]

Mroczny Mesjaszu, czy to nasionko światła

tkwi niczym zadra

w twoim serdecznym palcu?

Czy to gwiazdy oddają hołd uniżoności,

twoim wykrzyczanym modlitwom,

których nie rozumieją

nawet skrupulatnie wierzący?

 

Piedestał, na jakim przyjęła się

przewartościowana pokuta,

kruszeje pod dotykiem

twojej delikatnej dłoni.

Pewnego dnia roztrzaskały się

o moje sumienie najpiękniejsze anioły,

najwyraźniej pozazdrościły nam

nieba, zatęskniły za Bogiem,

który wybrał się

na wycieczkę krajoznawczą

po zachodniej części raju i dotąd nie wrócił.

 

Mroczny Mesjaszu, dziś zapomniały o nas

szlachetne bolączki tego kulawego świata,

który obudził się w środku nocy.

Czuję delikatność twoich westchnień

na moim rozpostartym ciele,

doświadczam lekkości obietnic,

otulających nas muśnięciami warg.

 

Wraz z kolejnymi modlitwami

poznajemy naturalne oblicza miłości,

by mogła zjednoczyć nasze rozkoszne myśli,

potrafiła wskrzesić z popiołu

kolejny rozdział

naszego natarczywego życiorysu.

[kwintesencja]

@Kasia Koziorowska piękne słownictwo Droga Autorko! Pozdrawiam :)

[Nefretete]

@Kasia Koziorowska

Czuję esencję tego wiersza!

Pozdrawiam serdecznie

[Wędrowiec.1984]

@Kasia Koziorowska Wczoraj nie potrafiłem tego nazwać, ale dzisiaj już wiem: w tych wierszach jest taki spokój. Kiedy się to czyta, nie czuje się w ogóle pośpiechu. Świetne.

[corival]

@Kasia Koziorowska Jak zawsze pięknie splotłaś słowami całą opowieść... z posmakiem, jak sądzę zdrady. Zrobiłaś to tak subtelnie, że tylko pozazdrościć. Pozdrawiam :)

[Nata_Kruk]

To ciekawy, na więcej niż jedno czytanie, wiersz.