Zgłoś

"Oddalana śmierć"   Jestem tu jeszcze na chwilę, moje sekundy mijają. Myśli o śmierci odległej, pozostałe gdzieś tam w tyle, do przyjaciół mnie zbliżają.   Tych od dekad mych znajomych, dziś już po siedemdziesiątce, planujących jeszcze lata, idących myślą w fantomy z trochę płochą wiarą w mżonce.   To, co życie im wydłuża z roku na rok planowaniem, <nie myślenie o starzeniu> – rezultaty dobre daje w takim planie – przedłużanie.   Bo w spacerze ku końcowi nie o metę przecież chodzi, lecz by karmić głodną duszę, wbrew staremu zegarowi, czymś, co jeszcze się upłodzi.   Więc planujmy swe ogrody, choćby jesień już nastała, bo póki życie nas cieszy, idąc przez warzywne płody, śmierć mniej będzie nas nękała.   Leszek Piotr Laskowski. 

śliczny wiersz, niezwykle subtelny:):)

@Natuskaa Dziękuję Ci serdecznie za dobre słowo:):)miłego dnia:) @viola arvensis Dziękuję Ci Kochana za urocze komentarze:):)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że wiersze są cząstką nas, to nasze myśli, spostrzerzenia , pytania, które nas nurtują. Są nasze. Wiersz jest często ulotną chwilą myśli, czasem nad naturą, przyrodą a czasem " idą " w innym kierunku . Moje pisadla są właśnie ulotną chwilą myśli, tym co aktualnie mnie nurtuje .

@Somalija Trylobity to bardzo nośny poetycko temat. Tutaj gdzieś się schowały, ale wyczuwam ich obecność.