Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z cyklu "350 uniesień duszy"

 

 

Servus

Mój dziadek witał się ‘serwus’

Jak piękne to przywitanie

 

Pokazuje gotowość

Do służby na pierwszym planie

 

Pokazuje jak ważna jest druga osoba

Mówi, że jesteś niżej

 

Niż balu życia ozdoba

Nie pchać się na górę, to być człowieka bliżej

 

                       //Marcin z Frysztaka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... powitanie "serwus", mówione przez dziadka... można uznać za "piękne"... :)

Ostatni wers ważny. Stosujesz trochę dziwną, jak dla mnie, składnię zdań.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Wracam... czytam komentarze i... wymiękam.

Osobiście nigdy nie używam powitania.. serwus.. ale w ustach tego dziadka, musiało ono zabrzmieć, znacząco,

czego za pierwszym razem nie dostrzegłam, ponieważ.... znowu źle odczytałam jeden wers (dwa wersy).

 

Opublikowano (edytowane)

@Nata_Kruk

Wszystko co piszę to "pierwsza myśl"

 

Jak jedno pociągnięcie pędzlem

Inspirowane kaligrafią

Taka taktyka, nie poprawiać, pytajników nie stawiać :)

 

@corival 

Dzięki

 

@Rafael Marius

Nie zawsze trzeba być odkrywcą

Czasem dobrze naśladować to co dobre 

 

Dziękuję za zainteresowanie

 

Edytowane przez poezja.tanczy (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Leszczym

Miło że pytasz. 

Za jakiś czas stanie moja strona internetowa ze wszystkim co piszę. 

Będzie można za darmo przeczytać "350 uniesień duszy" i inne pozycje. 

 

Myślę, że to kwestia 2-3 miesięcy. Będę wrzucał adres jak już stanie się faktem. 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...