Nie obiecuj sobie

[Ewelina]

 

nie obiecuj sobie zbyt wiele

nadzieje takie w obietnicach mizerne

nie obfite nie bogate

blednące pod ciepłym spojrzeniem 

 

nie obiecuj sobie zbyt wiele

po tych co ślady twoje depczą 

i myśli kopiują nagannie 

dla nich nic nie jest świętością 

nawet duch święty wywołany w emfazie

 

nie wołaj o pomstę błękitną 

ani czasu nie marnuj zbyt wiele 

nie bądź jak ja naiwna 

zachowaj umiaru resztkę 

oni kiedyś przeminą

ty pójdziesz dalej... gdy zechcesz 

 

 

 

[Tectosmith]

@Ewelina Ważne, by utwierdzić się we własnej wartości. Ciekawi mnie co było inspiracją do wiersza, ale pewnie to tajemnica.

Pozdrawiam ciepło :-)

[Ewelina]

@Tectosmith

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tajemnica 

Zgadzam się, że warto ugruntować poczucie swojej wartości. To jest bezcenne. 

Pozdrawiam ciepło

 

 

 

[Rafael Marius]

@Ewelina

Oczekiwania prowadzą do rozczarowań

[Ewelina]

@Rafael Marius dokładnie. Z drugiej strony ciężko jest nie oczekiwać niczego

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozostaje przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza, także oczekiwania, ale gdy się powyższą stoicką sentencje zna, jest łatwiej.

Reguły gry są znane.

[Ewelina]

@Rafael Marius to ja bym dodała, że oczekiwania raz przynoszą spełnienie a raz rozczarowania i nigdy nie wiadomo, które oczekiwanie, co przyniesie :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jasne. I to też jest jedna z reguł gry w życie, przypadkowość i niepewność. Jak w każdej dobrej grze, wartość oczekiwana jest równa zero.

O czym nas uczy rachunek prawdopodobieństwa.

[Ewelina]

@Rafael Marius oj nie przypominaj mi rachunku prawdopodobieństwa :)

Jako humanista z krwi i kości matamtyka to dla mnie abstrakcja - w rzeczy samej nią jest, ale dla mnie to abstrakcja do kwadratu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość]

@Ewelina czyli idziemy w kierunku konformizmu... :)

może słusznie?

im więcej lat, tym więcej uległości (obojętności)

;)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda, szczególnie na tych wyższych poziomach. Ja miałem na politechnice bardzo rozbudowany ten przedmiot i na końcu doszliśmy do takich abstrakcji, że aż mnie to dziwiło, po co przyszłych inżynierów takich rzeczy uczyć.

 

Ale mnie to akurat bardzo ciekawiło i miałem dobre oceny.

Niewiele z tego jednak w głowie zostało.

Nigdy się nie przydało.

[Ewelina]

@Coretanima z wiekiem człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę, że lepiej nie tracić energii na niepotrzebnie szarpanie się z kimś, kto jest jaki jest i nic ani nikt tego nie zmieni ;)

@Rafael Marius jak piszesz, że Ci się nigdy ta wiedza nie przydała to kamień z mojego serca, bo myślę, że w takim wypadku niewiele straciłam :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie straciłaś.

Przydała mi się matematyka z liceum (mat-fiz) i podstawówki, ale to co wyżej to już nie.

 

[Gość]

@Ewelina utrata ideałów, wzorców i mentorów wraz wiekiem

prawidłowo, słusznie i...

wreszcie

 

pozdrawiam! :)

 

 

[Ewelina]

@Coretanima może aż tak dramatycznie nie jest :)

Ideały są i są niezmienne w czasie. 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Gość]

@Ewelina "Ideały są i są niezmienne w czasie."

to prawda, tylko, że wraz z wiekiem przekonujemy się, że są one wyimaginowane

nie rzeczywiste :)

[Klip]

@Ewelina Ładne. Mnie zaprowadziło tu:

Pozdrawiam

[Ewelina]

@Klip dziękuję :)

Ładna piosenka, nie znałam jej. 

Tak, faktycznie mogło Cię tu zaprowadzić

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam serdecznie

[Marek.zak1]

@Rafael Marius Też miałem ten rachunek na politechnice i on mnie uratował na komisyjnym, dlatego mam do niego dużo sentymentu. Oprócz tego wszystko co będzie, jest na nim oparte, a ludzie nie cenią go i nie używają, a powinni. Weźmy przykład, jak samotni narzekają na samotność, a gdyby choć poznali jedną osobę na tydzień, to nawet z niewielkim prawdopodobieństwem jednostkowego sukcesu,  szanse powodzenia na koniec roku są bardzo wysokie. 

Pozdrawiam

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pewnie że tak, warto wykorzystywać wiedzę naukową w codziennym życiu.

 

Na pewno. Ja miałem dużo koleżanek. Zatem ze znalezieniem partnerki spośród nich nie było problemu. Same się zgłaszały. Ale u mnie proporcja, tak na oko, wynosiła jedna partnerka na sto koleżanek.  Jednak dla mnie to nie był problem, bo i tak jestem kontaktowy.