Upiór

[Joanna Pamięta]

Mrok niepamięci minionych dni
wypełnia cień, co kroczy w ślad
kobiety, co straciła sny,
tej, która chciała zmienić świat.


Ten blady uśmiech, co twarz ducha
ożywia niczym kruk grobowiec,
dręczy ją jak pustynia sucha,
-wśród żywych niczym wilk wśród owiec.


"Już przy Twym boku dni i nocy
nie zliczę, ile trwam- w udręce,
śmierci wyrwany dzięki mocy
wiążącej umysł, duszę, serce.


Twój już na wieki. Dałem duszę,
ofiarowałem serce z głazu,
a wciąż o Ciebie walczyć muszę,
"kocham" nie rzekłaś mi ni razu.


Nic nie chcę- dumę mam jak pył
duchem- nie mogę być mężczyzną,
nic nie chcę- tylko daj mi sił;
Twa łza, Twój uśmiech- to jest wszystko...


Inaczej- pójdę precz od Ciebie,
rozpłynę się we mgle poranka,
lecz mnie nie spotkasz, Miła, w niebie,
w piekle nie znajdziesz swego kochanka.


Zanurzę się w odmętach morza
o dnie ginącym gdzieś w nicości,
Ty tylko ujrzysz w ostrzu noża
jak płynę tam na statku z kości.




Dziwne to morze czarnych fal,
wiatr ściga tutaj potępionych
nic, tylko mgła- gdy spojrzysz w dal;
gdy słuchasz- wiatru cichy skowyt.


Jedyny cień- pod Tobą, w głąb,
jedyne światło- strażnik- ptak,
płomieniem znaczy wieczny lot,
uczucie- strach, nadziei- brak.


Strażnicy mają twarze dzieci
ze świtu skórę, skrzydła ptaków.
Tylko niewinność nieprzekupna
dogląda brzegów morza wraków.


Kochaj mnie zatem, miła, kochaj,
nie każ mi tonąć w czarnym morzu,
zatrzymaj mnie przy sobie, nie daj,
bym przed Wiecznymi się ukorzył.

Ty jesteś niczym krople rosy,
lśniące wspomnieniem słońca w nowiu,
bez ciebie jestem nędzny, bosy,
wichrem strawiony na pustkowiu..."

[Joanna Pamięta]

To wiersz. który co prawda umieściłam kiedyś na jednym forum, ale nikt, ale to zupełnie nikt go nie skomentował. I nie był w żaden sposób nagradzany (to a propos regulaminu). Z niecierpliwoscia oczekuję komentarzy, szczerych, ale może na wstępie odrobinę złagodzonych - jeśli mozna prosić.

[Najeli]

Mówiąc szczerze, to nie umiem Ci nic powiedzieć na temat Twojego dzieła. Po prostu nie wywołało żadnych emocji: ani negatywnych, ani pozytywnych. Pozostało mi obojętne.Tak, jakby go nigdy nie było...Jedyne, co mi się w oczy rzuciło, to bardzo długi cytat - 10 zwrotek- i nie wiem teraz, czy to Twój wiersz, czy po prostu dopisałaś coś do czyjegoś...Nie wiem...Ale pozdrawiam serdecznie:)

[Joanna Pamięta]

Najeli, tu nie ma ani jednego cytatu, cały wiersz jest mój. Cudzysłów oznacza partię dialogową.

Julio V.: dziękuję za poprawki w sferze interpunkcji, rymy niedokładne są zamierzone. Rażą mnie szczególnie dokładne rymy męskie parzyste. Ale to juz kwestia gustu.
A co do treści, to tak, to jest ballada, historia dwóch postaci: ducha mężczyzny, który został zabity przez kchankę oraz żywej kobiety, może nekromantki, jego morderczyni. Ale nie chcę narzucac interpretacji. Wiem na czym polega problem z odebraniem wiersza: za bardzo liczyłam na wyobraźnię odbiorców. W każdym razie, na pewno nie miałam na celu doprowadzić nikogo do łez.
Pozdrawiam i dziękuję za konstruktywny komentarz

[Joanna Pamięta]

Dziękuję jeszcze raz za komentarz; na forum, z którego ten wiersz wycofałam, ludzie nie potrafili się w ogóle wypowiedzieć.Co do rymów, to nie tyle ich nie lubię, (gdyz uważam, że trudniejsze jest napisanie wiersza rymowanego niż białego - o tej samej treści), co nie przepadam za niektórymi ich rodzajami: parzyste żeńskie dokładne niedmiennie kojarzą mi się z podręcznikowymi przykładami z podstawówki.
Pozdrawiam